Gamze ve Saz Arkadasi Ikinci Kisilik: hayal

. . .

Mon, 23 Jun 2008 17:09:40 GMT

arabada kafamda bir soruyla uyuyakaldim. sadece icindeki iki kelimenin yer degistirmesi ile iki ayri soruya donusen bir cumlenin aslinda ne kadar buyuk bir zenginligi icinde barindirdigini dusunurken, ruyamda sorularimi gordum. uyandim sonra. uyumaya devam etmek; uyumak, uyumak istedim. ve bir sure uyanmamak. olmadi.

kediler aglar mi,

Tue, 17 Jun 2008 23:40:40 GMT

bilmiyorum... ama bugun kizimi severken gozlerinde birikmis biraz su gordum. aslinda tek gozunde, sol gozunde. birkac gundur babam burada oldugundan, ve o balkonda kaldigindan, onu gunlerdir kucagima alip sevmedigimi belirtmek istermiscesine kucagimda kivranip dururken. su an da kucagimda olan, bacagini uzerime atmis uyuklayan, tum isimi bir kenara birakip yaklasik 45 dakikadir kafasini oksadigim, burada 50 metrekare icinde uc yildan fazlami paylastigim kizimi istanbula goturmem su an icin mumkun gorunmezken, ve gozlerimden akan yaslari ne kadar zorlasam da su satirlari yazarken bile durduramazken; ciglik cigliga aglamak istiyorum. nefes almak. ciglik atmak. sonra yeniden. sonra yeniden. yeniden.

(konusurken.konusmamak.diye.birsey)

Tue, 03 Jun 2008 00:50:19 GMT

Bazen yuzyuze bakiyoruz seninle, ama konusmuyoruz.
Bazen sakalasiyoruz, ama konusmuyoruz.
Bazen sigara iciyoruz, ama konusmuyoruz.
Bazen calisiyoruz, ama konusmuyoruz.
Bazen tartisiyoruz, ama yine konusmuyoruz.
Cunku sadece tek bir seyi konusmuyoruz.

Oylesine ki...
Aslinda onu dusunurken bile, asla onu konusmuyoruz.

birseyler var icimde...

Sat, 10 May 2008 00:21:45 GMT

...listelemek istedigim. birkac saat once zeynep'in cok kotu bir ses tonuyla beni aramasi, ve sonra da yanima gelip, sarilip, uzun sure aglamasi; yapmak istedigim ama hic yapmadigim seyleri aklima getirdi. mesela ben bu gunlerde: zeynep'le bu defa kendim icin aglamak, burakla dizi seyrederken yanyana ve mumkunse elele uyuyakalmak, leventten uzaklasmak, korayin boynuna nedensizce kocaman sarilmak ve bir muddet oylece kalmak, yelizi yanaklarindan opmek ve "guzel olacak hersey, merak etme" demek, annemin kucaginda uyumak, babamla sakalasmak ve gozlerimizden yas gelinceye kadar gulmek, yasinayla icmek, selcukla uzun uzun konusmak, cerenle saatler boyunca dedikodu yapmak... ve kendimle basbasa kalip, hani soyle birkac ay kadar, biraz dusunmek istiyorum.

ucmayisi dortmayisa baglayan gece ve gazikadinlarsokagi.

Sun, 04 May 2008 10:38:02 GMT

Izmir'de gece neredeyse hic disari cikmayi tercih etmeyen biri olarak, dunun olaganustu oldugunu dusundugumu soylemeliyim. Basimda biraz agri oldugundan cok uzun yazamayacagim ama, daha sonra hatirlamak icin en azindan kose taslarini yerine koymaliyim. Buyrun: Bira, Koray, dogumgunu, kucukucsisemacaristandangeldikbizickileri, Zeynep, browni - 9 mum - cakmak, Melike, Bios, Alper, birsurukisigelipgecen, popcorn ve boyoz ikilisi, Tevfik, aci yesil tshirtlu hadiartikkalkindagidin garson, siyah pazar torbasi - cerez - yalvaryakarzeynep bira acacagi ve bira bardagi - pornografikdusunmeyinama elma sekeri - asetat kalem - kosedeki tekel - efes sise bira butunlemesi, olayciktiamankacinseklindemilletinbirbirinegirmesiyle bizi baskasinin masasina oturtan ve bekleten biber gazi, Berlin's 2 dakika, Pub 15 dakika ve Subaru Forester, 99 model - 17 milyara; ve o ruzgar, ve o gece kokusu ve o muzik... Ve otoyolda ogrenciservisimsi don dolas zevki. Ah.

Uyumadan once bir doz...

Thu, 17 Apr 2008 22:06:18 GMT

Bugra bana bir link atti, sarkiyi ne kadar begendigini soyleyerek. Sonra ben dinledim. "Dur" dedim, "Bu bana birsey hatirlatiyor. Ama, ah; nedir bilemiyorum, cikartamiyorum." Silgi onlinedi zaten, konusuyorduk. "Al" dedim, "Bunu dinle, mutlaka ayni sey olacak sana da, sonra hatirla ve bana da hatirlat." Youtube gec yukledi, ama olsundu. 3 - 2 - 1 yaptik, ayni anda dinledik. "Evet" dedi, "Dur bir dakika." Ben biraz bekledim. "It's Monday Morning, 5:19" dedi sonra, google ettik, bulamadik. "Arayacagim seni" dedi, "Soylemem lazim." Aradi, sarkiyi soyledi telefonda. Gercekten de dogruydu galiba. Sonra ben yeniden aradim, buldum. Bu sarkiydi. Ben ne cok severdim bu sarkiyi... Ne kadar guzel oldu ustelik, gece gece - tam uyku oncesi yeniden dinlemek. "Yarinki sarkisi bu olsun Kereviz'in" dedi sonra Silgi. Iyi gecelestik, yattik. Daha dogrusu o yatti, ben de sevincli bir ilkokul cocugu edasiyla, bu yaziyi yazdim.

Fenomen.

Thu, 17 Apr 2008 19:32:51 GMT

Su anda sanirim butun turkiye ile beraber stardaki bir programi seyrediyorum. Bugun baslamis ilk defa, ismi fenomen. Simdi buyuk ihtimalle yarin herkes bunu konusacak, magazin programlarinda cikacak, haberlerin dedikodu koselerinde de cikabilir, falan filan. Ayrica zaten reyting rekoru kirdilar herhalde. Deminki adamin gozlerine lens takarak o beyaz hale getirdigini dusunuyorum, ve lenslerini gozkapaklarinin altinda tuttugunu; ancak dogaustu birseyler yaptigi kesin, ve sanirim sadece lens kismi numaraydi. Genel olarak bir dusununce, bilemiyorum bunlar duzmece mi, yoksa hersey gercek mi; ancak annemlerin bozuk saati calismis. Programin basini yakalasaydim, ben de televizyonun uzerine kasik koyacaktim, ancak o arada dizi seyrediyordum. Zaten bence kavak yelleri yayindan kalkabilir, ya da en olmadi gununu degistirirler. Keza, durum ilginc.

Ada ve Deniz / Ic ve Dis (Zeynep icin / LeModa - ikiyakabirarada)

Sun, 09 Mar 2008 23:32:29 GMT

bir ilişkim vardı, uzun zamandır süren. beni tamamlayan o, onu tamamlaması gereken ben. kollayıp koruyan, gerektiğinde durdurup frenleyen, bana asli yalnızlığımı hiç bir zaman hissettirmeyen, sarıp sarmalayan biri vardı yanımda; ve benim de hep ve her koşulda onun yanında olmamı gerektiren. zaman mı bunalttı, yıllar asırlar; yoksa farklı olmamız mı iki ters anlamlı sözcük kadar; ancak onca beraberdik ki, onca alışık; gün gelip, kaçıp gitmek istediğimde: kendime yol bulamadım.

güzellikle çıkamadım içeriden, zorladım, bırakamadım; her tarafımı saran o engin güç büyüdükçe dağıldı ve ben sanki kocaman bir renk içinde, bir başıma, ufacık bir nokta oldum, kaldım. kaçmaya çalıştım, başaramadım. egomu büyüttüm sonra, o dupduru bencilliğimi günyüzüne çıkardım; kötümser oldum, kötü oldum, kötü davrandım - alttaydım, yukarı çıktım; ezdim yıktım.

içtekiydim önceleri, dıştaki oldum, ve belki de ikimizi de, kendimden kurtardım.

iki ayrı yakaydık çünkü biz işin sonunda; birbirine kavuşamayan; bir güçlü ve bir zayıf değil; sadece iki saf aşık - aşkın asıl anlamının yanyana yalnızlık olduğunu hiç bir zaman kavrayamayan...

hic kimseye emaili, gondermedigim.

Mon, 03 Mar 2008 22:03:03 GMT

Senelerdir sana anlatamadigim bazi seyler var. Hep bildigini tahmin ettigim. Umudettigim diyelim. Galiba 1997 senesiydi, emin degilim. O seneden beri, bunca zamandir, hayatimdaki en onemli kisi oldun istisnasiz, alternatifsiz. Her onemli kararimda illa ki sesini duymak istedigim. Bazi donemler oldu, ve benim gercekten buyuk aptalliklarim. Inan o bir bucuk iki sene icinde bile, her gun dusundugum yegane kisi oldun, ve olur a bir konu acilir da en buyuk hatami sorarsa biri, hep o kararimdan bahsettim. Bahsediyorum hala. Bundan sonra da bahsedecegimi bildigim o aptalligim, biraz boldu bizi. Bilmiyorum affettin mi. Etmedin ama, ittin kaktin, derinine attin, cozmedik o sorunumuzu, ve karsimiza cikan butun zorluklar da belki ondan, bilmiyorum. Sen kactin her zaman, hep ben seni ozledim, ben pesinden kostum dedin bana, neden beni bu kadar ozledin ki simdi durup dururken diye sordun gayet ciddi. Bu dogru degil. Benim her zaman sana ihtiyacim oldu, her yerde cok ozledim, ama korkarim bunu seninle paylasmadim sadece. Duygularimi dile getirmekten surekli olarak kactigimi soyleyen cok insanla karsilastim cesitli konularda, cesitli durumlarda. Haklilar, soyleyemiyorum. Insanlar anlasin diye bekliyorum. Ve nedense icten ice, senin aslinda bunu hic anlamiyor oldugunu dusunuyorum simdi. Seninle bir sekilde alakasi olan insanlari, nedenini kendimin bile bilmedigi bir sekilde, hoslanmamam buyuk olasilik bunlardan klasorune sokuyorum. Ozellikle kadinlari. Bir kiz vardi, beyaz kazakli. Onu sevmedim hic. Araniz bozuldugunda sevindim resmen. Aylin galiba. Sonra bir kiz vardi resmini ceken, en cok sevdigim o siyah beyaz resmin. Onu da sevmedim. Hayatinda, benim seninle paylastigim duygulara benzer sekilde bulunacak herkesi, kendime tehdit goruyorum. Bunu sesli olarak herhalde kendime de ilk defa dile getiriyorum isin korkuncu. Ama ben seni paylasmayi sevmiyorum. Hep birileri olsun, ama onlar hep bir yerde birileri olarak kalsin istiyorum. Sinemaya git, tiyatro konus, entellektuel bir boklar ye, bar bar gez, ot ic, yat kalk herneyse. Ama iste o kadar olsun. Birkac sene seninle kalsinlar, sonra degissin isimleri, yuzleri istiyorum. Ismini senelerdir koyamadigimiz o gerizekali bos iliski, sadece benimle aranda olan gerizekali bos iliski olsun istiyorum. Ama bunlardan cok cok daha fazla beni kiran tek sey, senin herseyle tasak gecip, boyle sacmasalak konusmalar yapman. Ciddiye almadan hicbirseyi, kelimeleri sanki ozellikle hayvan gibi kiricilarindan seciyor olman falan. Sussam mi bilmiyorum oyle anlarda, dalga mi gecsem seninle bilmiyorum, bir siktir git diyip de chatten cikayim mi kestiremiyorum. Yuzunu gorup sesini duymak istemiyorum. Tek bir insana bu kadar derinden ve bu kadar bilinmez sekilde baglanmaktan nefret edip, kendime kiziyorum. Sen hayatimdan defolup gitsen, ölsen falan mesela, ne bok yiyecegimi hic bilmiyorum. Aglamaktan ölürüm herhalde diye dusunuyorum. O genellikle Istanbul'da gecirdigim tatil gunlerinin gecelerinde, birdenbire bastiran aglama nobetlerimin sonunda, hani sevdiklerimi kaybetmekten ölesiye korktugum ve aglamami kesemedigim zamanlarda, senin icin de dua ediyorum. Seninle aslinda hicbir gunluk seyi paylasmayip, ama uc ay konusmadiktan sonra bile belki, bir gece kalkip da dort saat telefonda konusmayi seviyorum. Senin farkinda bile olmadan aslinda, hayatimda cok buyuk yer kaplamani seviyorum. Ve yine ayni sey, bazi durumlarda beni en cok acitan sey oluveriyor. Degerini bilmedigini dusunuyorum. Agzina sicayim senin diyorum sadece. Hastir cekip, kabuguma cekiliyorum. Ta ki bir dahaki aptal sorun icin sen bana mesaj atana kadar, ya da oylesine bir gunde arayip e e ne haber diyene kadar. Sonuc olarak, artik bana bunu yapma. Cunku ben de farkina variyorum ki, insan bazen de harbiden seni cok seviyorum be denmesini bekliyor kendine soyle bir icten ve durup dururken, ihtiyacim var sana denmesini bekliyor, nadiren istenen ufak seylerin hic tekrar etmeye gerek kalmadan yapilmasini istiyor, takdir edilmek istiyor, onemsendigini farketmek istiyor falan. Galiba ben toplam onbir senedir ara ara bekliyorum bunlari, ve goremiyorum aslinda acik secik; cunku sen korkarim bunlari zayiflik olarak degerlendiriyorsun. Belki de herseyden daha cok bu tek noktada bulusamiyoruz biz hic, maalesef.

Lunapark-Fayton-ve İzmir

Tue, 11 Dec 2007 19:07:40 GMT

(Haber yazmak için oturduğumda, önümdeki boş kağıda düşen İzmir yazısı)

İzmir’de olmak insanı yoran bir şey. Çoğularına göre İstanbul’la kıyas götürmeyen bu şehir, aslında çok daha kaotik, boğucu, yorucu, saldırgan. İstanbul’da asla yaşayamam, oranın hızına ayak uyduramam diyen tüm İzmirliler de aslında çevrelerinden bihaber.

İzmir’de yaşamak, bir anlamda kısılıp kalmak. Evinize, caddenize, arabanıza, feribotunuza. Dükkanlara, yollara, lokantalara, barlara, alışkanlıklara. O kadar tatminkar ki çünkü İzmirli, fazlasında gözü yok. Risksiz yaşamayı seçmiş, düzgün yolu, ucu görüneni, kolayı belki ve hırslı olmamayı bir açıdan. İzmirli olmayı seçtiriyor çünkü şehir, gizlice zorluyor çünkü. Gelenek bu, iki kere iki eşittir dört. İzmir’de doğan adam, döner dolanır İzmir’de ölür.

Burada her şey çok az, herkes kanaatkar. Çok seçenek yok, ve bunu normal karşılamak zorunluluk. Bunca basitliğinin içinde kıstırıyor ve şehir sizi. Düzgün ve klasik, dostlarla ve sevdiklerle, ailenin sıcaklığıyla devam eden bir yaşamla, iş hayatının sessiz sedasız ve iyi devamıyla gözünüzü boyuyor. Sükuneti o kadar derinden ki, korkutucu olduğu kadar; haberdar bile olamıyorsunuz başlangıçta. Sizi içine çekiyor, sindiriyor, bastırıyor bu şehir. Enerjinizden yiyor. Kendi bu şekilde besleniyor ve o masum havasını söz konusu şeytani planları ile koruyabiliyor sadece.

Yavaşça büyüyor İzmir. Çok belli etmeden, küçük küçük. Asıl dokuya dokunmadan, insancıkları korkutmadan, köşelerine doğru genişliyor. Kendine duvarlar örüyor İzmir, sizi kapana kıstırmak için. Kaçamamanız için. Narlıdere’den, Karşıyaka’dan, Bornova’nın sırtlarından geliyor inşaat sesleri sadece. Göbek kısımlar, sessiz.

Kendisinden memnun mu İzmir, bilmiyorum. Ya da durmadan ağlayan bu şehir, olanca umutsuzluğuyla mı çöküyor aslında üzerinize, emin değilim. Mutlu insanı mutsuz etmeyi biliyor ya, bu yeterli. Kendinizden mutsuz iseniz ama başlarda, o zaman intihara çok daha yakınsınız. Her şey düzgündü de neden kendini öldürdü derler sonra da arkanızdan, şehir ağlıyor taklidi yapar yeniden, hava kapanır, bulutlanır; insanlar şaşkındır, ve her şeyiniz olmasına rağmen tatminkar olmadığınız kanaatine varılır en son, kırkınız çıkmadan evvel.

Güzel kızlar var İzmir’de, yalan değil. Ancak bu bir göz boyama taktiği. Adamlar da fena değiller aslında, sadece senelerdir kadınların gölgesindeler. Egeliler güzel insanlar tamam, ama kaçıyor işte zekileri. Koskoca ülkede bir güzel kadın görünce, kendine de güvenen, saçlarını savuran söyle bir, ve çok da cool gözüken; kesin İzmirlidir bu dememizin sebebi tam da burada işte. Düşünemediğimiz yüz ise, o insan evladının şehri dışında ne yaptığı. İzmir bazen elinden kaçırıyor çünkü oyuncaklarını, çıkıp gidiveriyorlar pıtı pıtı hafif bir korku ve merakla; henüz bilmeden bir gün elbet döneceklerini, azıcık eğlendikten sonra uzaklarda.

Oyuncakların evinde kalanları da var. Yeterli cesareti bulamayan, ya da bazen daha basitçe, sadece zeki olmayan. Onlar da düzene mahkumlar haliyle. Bunun tek tercih olduğunu kabul ederek. Dahasını hatta, zaten hiç düşünmeyerek.

Bu güzelim yazıyı kötü bir şekilde bitirmeyi, ki kötü nedir-nasıldır-kime göredir, kafama koydum. Şu şekilde sıralıyorum kelimelerimi o yüzden: Bir de buraya kendi tercihiyle gelen salaklar var. Bir tanesi ben oluyorum. Her şeyden haberdar ama yine de ne yapacağını şaşırmış olarak bir zaman sonrasında. Şehir mi beni yesin kalayım da, yoksa ben mi onu yiyeyim gitmeyi seçip. Yemişim şehrini ayrıca. Hahayt.

gece zirvasiymis, silgi dedi.

Thu, 06 Dec 2007 23:52:27 GMT

Ev hanımları birbirine dolma tarifi veriyor:

Gamze: koy koy
aslinda annem dedi ki havuc da olurmus hem hafif yaparmis
ben koymadim havuc yoktu
neyse sonra boyle su bardagindan buyuk bir bardaga
kola bardagi mesela
3 bardak pirinc yikiycaksin 14 orta dolmaya tam geliyor cunku

silgi: tamam

Gamze: a yalniz sey var
ben yikarken biraz buyuk delikleri olan biyerde yikadim yarisi dokuldu
sen 2 bardak koy

silgi: hahakjqsdk
abi
adjksd

Gamze: ahahaa
dinle dinle

silgi: ağzımdan kola fışkırdı

ruyamda...

Wed, 05 Dec 2007 15:17:29 GMT

...annemleri birakip, son birseyler daha alip gelecegim durun diyerek; deliler gibi negro aradim sacmasapan duzenlenmis kocaman bir markette. bulamadim sonra. hayirlar olsun bakalim.

oyun.

Thu, 29 Nov 2007 21:16:39 GMT

" simdi ben kasketimin siperini asagi dogru cekicem, yani basimi asagi indiriyormus ayagi yapicam; o arada kollarima bak, vallahi acayip gelistirdim. bak yeniden egiyorum kafami onume (guyya). evet, evet 46 capi. cok calistim abi. kac ay oldu. ahah, sagol. "

uzun zamandir...

Wed, 28 Nov 2007 17:58:10 GMT

...dusa girdigimde, gozlerimi acip; basimdan asagi kirmizi-kipkirmizi sular aktigini gormuyordum. sevdim bunu, yeniden.

tuvalet paketcigi.

Wed, 07 Nov 2007 20:24:29 GMT

tam okuldan cikmak uzereyken, leventle elifin ayakustu japonca konulu sohbeti uzun surecek gibi gorundu gozume. defterlerimi korayin kucagina atip, tuvalete gittim. aksam saatlerine gore oldukca kalabalikti tuvalet. beklemeyi de hic sevmem. aynalarin orda sacima bakayim dedim. musluklar tarafina gectim. en sagdaki, duvar dibindeki muslugun kosesinde, siyah bir zarf vardi. o kadar koseye itilmisti ki; hem unutulmus, hem birakilmis, hem dikkat ceksin diye ozene bezene yerine yerlestirilmis hem de saklanilmak istenmis gibiydi. yapismamisti zarf. icinden hafifce disari cikartilmis yine siyah bir cd gozukuyordu. uzerinde seffaf beyaz daireler olan. ve bir de fotograf vardi zarfta. cdnin uzerinde duruyordu, zarftan hafifce disari kaymisti sanki, kapagi o acik tutuyordu. siyah beyaz, sanki 50lerden kalma eski kitsch turk filmlerinden bir sahneydi. ince ama kalcali birkac kadin, birinin sirti donuk fotografa ortalanmis, ustleri ciplak. dans ediyor gibilerdi. slipleri kucuk ama klasikti. ilgincti, komikti. ben ne oldugunu anlayamadim. dokunmadim. tuvalete girdim ciktim. ciktigimda kalabalik azalmisti. ellerimi yikamak icin yeniden musluklar tarafina gectim. kimse zarfa dokunmamisti. unutulmus olma olasiligi gittikce duserken, benim merak katsayimi yukarlara cekiyordu. fotograf sandigim dikdortgen kagidi tek parmagimla hafifce yukari cektim. kartpostala benzedigini farkettim. cdye dokunmadim. zarfi yerine biraktim, tuvaletten ciktim. korayin porno olabilecegine kanaat getirdigi bu minik tuvalet paketciginde, bence zarfa sokulmus bir porno cdden cok daha derin bir durum soz konusu idi. garip bir cekim duygusu, sanki bir komplo. oraya ait degilmis gibiydi. manasiz ama parlayan birseydi. isil isil, sacmasapan. ve simdi ben uzerinden iki tam gun gecen bu olaydan sonra halen, o siyah tuvalet paketciginin etkisi altinda, orhan hocanin takehomeunu geciktirmekle mesgulum...

ne yapsam, ne soylesem de degismedi...

Wed, 31 Oct 2007 13:14:23 GMT

Son.
Gibi.
By Gokce.
Vay be ben neymisim."
Falan filan.
"Sarabi siseden icmisim...
Ayrica duruma uygun su sarkiyi soylemem gerekirdi.
Heah!
Kafani yukari kaldir.
Agiz acik, evet.
Umursamaz, ukala gulus.
Peki.
Bilmece.
Hem simdi ben ne yapiyorum.
Ama olsun.
Biteceklerini biliyorum.
Tahmin edilemeyecek kadar.
Yarina bitmesi gereken binlerce sey var.
Bugun carsamba.
Ayrica kendime cok guveniyorum bence.
Aslen sadece not olmamasi gereken not: Basimiz sagolsun.
Guzel.
Her klipte bir bolum.
Not: Kocaman bir senaryonun butun sarkilara esit bolunmesi, ve tum albumun bir sekilde baglantili olmasi hos ama bence.
O kadar coklar ki iste etrafta, iclerinde kayboldum.
Biraz once yine birine rastladim.
Ve usumesine ragmen boynuna kadar suya gomulen vucutlar.
Esen ruzgar.
Denize dogru yavasca ilerleyen birkac kisi.
Bu aralar kliplerde deniz var.
"Onlardan" gecilmiyor.
Her yerde "o seyler" beliriyor.
"Trendy" oluveriyor.
Belirli zamanlarda bir seyler moda oluyor.
Baslangic.

uyku oncesi.

Tue, 23 Oct 2007 22:17:50 GMT

bazen irene nonis dinledikten sonra, bazen bazi coverlardan nefret ederken orjinallerini hatirlayarak, bazense burada fazla detay veremeyecegim bazi anlardan sonra; yazi yazmak istiyorum deliler gibi. facebookdaki iddiaya girerim ki bilmembirseylerfalanfilan gruplarindan nefret ettigimi bagirmak istiyorum balkondan yari belime kadar sarkip, yapilacak listemde onlarca sey biriktigini aklima getirmemek, tum -acak-ecek- lari/leri ertelemek. sadece yazmak istiyorum hicbir kelimemi sakinmadan, ve sonrasinda utanabilecegimi dusunmeden herkesin okuyor olmasindan. noktalama isaretlerini cok sevdigimi soylemek, ya da belli etmek her satirimda. kirmizi gulun fazlasiyla ayaga dustugunu dusunmus olmamdan bahsetmek, bugun sular seller icinde vapura kosmaya calisirken aklima geldigi gibi. ama kirmizi bir palto begendim, onu almak istiyorum. ve botlarimi nereye sakladiysam hatirlayabilip disari cikarmak istiyorum, converselerden artik ayagim usudugu icin. bu kisa kisa cumleciklerim icinde bogulmamak, bir de sabahlari erken kalkmamak en buyuk guncel dileklerim. ozellikle aklima gelmediyse, orijinal yerine orjinal yaziyorum; evet. ve burakin yazmaktan da nefret ediyorum, yanlis-degil, hep buragin yaziyorum. ve ben bunu cok seviyorum. on senedir cok seviyorum, canim benim.

e. b. +

Mon, 24 Sep 2007 02:04:48 GMT

Orijinal Tasarim ve Dikis
Silgi:

"Kalkip yüzünü yikadi hemen. Balkona oturup üstüste iki sigara içti. Eylül gelmisti ve herkes uyuyordu. Tempo di Menuetto. Asagi inip uzun uzun parmaklarini esnetti. Sertlesmisti tuslar. "Hantal yaz" diye mirildandi. Koyu bir kahve hazirlayip bir sigara daha yakti, masaya oturdu. Kristal hokkalar, tüy kalemler, bir kaç akik agizlik, bir tomar parsömen - bunca incelik hangi hayattan ne umularak toplanmisti? Iyiden iyiye hazirlanan lodos yapraklari cama vuruyordu. Bir vapur geçti. Bir vapur daha. "Herkes bir yerden bir yere gidiyor, ben buradayim. Geçen yil bu vakitler..."

Geçen yil bu vakitler, Siena. Sokaklar ve odalar, duvar resimleri ve hâlâ içini kemiren bir madrigal üsüstü beynine. Aynanin önünde, agir bir su gibi sirtina dökülen saçlarini toplamaya çalisiyordu kadin. Yeniden ve yeniden. Masadan kalkip cumbaya oturdu. "Lettera Amorosa" - birkaç kopuk cümle fisildadi.

Herkes gidiyor, o kaliyordu."

----------

Ek Yerleri ve Son Elden Geciris
Gamze:

Ve alistigi uzere yeni bir sigara yakti yapayalniz otururken. Herkes gider, o kalirken; ve her gidisin ardindan bu donguyu aciyla bastan sona tekrar tekrar dusunurken. Icine hirsla cekti dumani, ve fisildadi kendi kendine; "Daha kac kere geride ben kalacagim" diye... Anlamadigi; gercekte, her seferinde, hep onun gittigi ve digerlerini arkada biraktigi olsa bile; yazar gulumsedi temiz beyaz sayfa birden sona ererken; "Simdi kulu sirkele... Henuz zamani var gercegi anlayip, ona daha da buyuk bir aciyla, geri donmene..."

- - - Ananeler hep bizimle Silgi. Dede de, baba da, dost da... Anladin iste sen; cunku ben kelimeleri toparlayamadim, - eee evet yani sey hm hi-hi - dedim kaldim... Gerci galiba kimsenin 190 yasina kadar yasama sansi yok ama, hm yeniden, bilmem...

deli defteri.

Sun, 29 Jul 2007 02:27:13 GMT

uzun zamandir, kafamda yazmam gereken seyler donuyor. kendime, bloguma, arkadaslarima, aileme... isle ilgili, okulla ilgili, sacmasapan, kisa mesaj, yazi, email, konusma… hepsi hep beraber. hep donuyor, birikiyor, unutuluyor. soylenmesi gerekenler, soylenmemisler, soylenenler, soylenmeyecekler. kagit parcalarinda, telefon koselerinde, kafamdaki kuytu koselerde hep bir arada toz icinde kaliyor…
***
bir tanem, dogumgunun kutlu olsun.
***
oldu epey bir zaman... silgiye dogum gununde alti mesaj atim, bir mesaj seklinde. delirmis gibiymisim saniyorum sicakta, yolda, saatler boyunca. sonra okudum, kendi kendime sasirdim, soyle yazmisim: "Bu telefon manyak galiba, telefon defterinde numarani gostermezken, mesaj klasorunde patir patir dokuyor tum ayrintilari; neyse ki sms silme aliskanligim yok. Heha. Neyse konuya geliyorum: Nice senelere Silgicim, N.S.S. olarak da ozet gecebilirdim tabi, hmm. Bu arada 'Gun bitti kzim oohho yeni mi uyandin yuh yani bi gunluk oldum nerdeyse ppff' seklinde gelebilecek tum sitemlere hazirlikliyiz, hepsini gecerli kabul ediyor ve mazeretimizi buyuruyoruz; 'Yedi bitirdi beni bu Milliyet, zaten hava sicak, bi de hasta olmus muyum tam da haftanin basi, bbooyyle patlicak gibi ve sikinti icinde, cikolata pasta hani seker ah evet asure seklinde dolasiyorum, Ayrica bidi bidi bi de bid-bid-vid…' Hali hazırda cenem dustu; ve de servis cok salliyor, ekrana bakmaya calismaktan da kusucam; kissadan hisse (nasi yani) ikinci kopru uzerinden dogumgununu kutlarim toplam alti mesajla, az kassam yedi olacak; peki, sustum"
***
cep telefonu faturasi.
ozgunle konus. +meltem hoca
yargiciya ugra.
staj dosyasi bitir.
beyaz tshirt paketle, babaya ver, geri gidecek.
annenin mp3leri.
karadeniz turu. tunc ara.
anane ve dede ziyaret.
basvurulari gonder artik - unutma.
kalan yazilari duzenle +utku ara +insan kaynaklarina git, emailden isme bak gitmeden once.
***
hocam bir ara bulussak da yemek yesek... bak, tatile ciktin cikican
***
bu msn ne demeye yuz sene onceden bin kisiyi eklemis, ben mi delirdim, virus mu var. bence hep bu baglantili cep telefonu yuzunden. ayrica bir de cebe msn ne lazim, sanki kullaniyorsun. msn sil, pocket pc virus programi bul.
***
evet ben baktim... evet evet hepsine. mezun olmus musun merak ettim sanirim... bilmiyorum kafam karisik bu aralar, her baktigim yerde seni goruyorum.
***
evet, tamam yasinay, pazartesi bulusalim. merve ne demeye gitmis armutluya ayrica. ppff. neyse sen ben didem bulusuruz. bu arada bana su istek kart icin napicaksak soyle bari de, gitmeden alayim ben de. unutma ama, zaten yuz gunde gondermisler sana, bana allahbilir ne zaman gelecek...
***
upuzun sari saclarindan bir tutam havalandi ruzgarla. ucustu once, nereye gidecegine karar veremedi, yandaki adamin omzuna degdi. arkaya suzuldu sonra. cirpinis icinde, tel tel ve cok hizli. hizlica. bana ulasti, yuzumu hafifce cektim, koseye kaykildim, kucuk yastigimi duzelttim basimin altindaki. cift tarafli acik camlar arasinda donup duran hava sert davrandi tutama. surekli savurdu. ama hic tam birakmadan, tam anlamiyla ucusturtmadan. salindi durdu sari teller, kulakligimdan bana gelen muzikle korkunc garip bir uyum icinde. ve kimse kendine degen sari saclardan cekilmedi. ben hayretler icinde bir muddet sari ve ruzgar dansini seyrettim. herkesin her teli salinim halindeydi ama, hepimiz o sari tek tutama giptayla, kiskanclikla, begenerek baktik. ozgurluge ulasan bir tek o oldu. ve ben simdiye kadar boylesine estetik bir sey hic gormemis oldugumu dusundum, gunes hafifce vurup rengi daha da ortaya cikartirken.
***
bayulgenin sesine benzettim o sesi. ve sadece bir defa, her zamanki tercuman yoklugu sacmaligi yuzunden, yaptigi birkac kelimelik konusma sirasinda duydugum ve hayran oldugum o fransizcayi. onunkine benzettim. yaslandigini dusundum, yuzundeki o hayat izleri, yasanmisliklarin kaniti ve tek ortagi dedigi cizgilerin derinlestigini dusundum. siyah beyaz muhtesem goruntuler icindeki bir kizi, bir an berraka benzettim. sonra emin oldum. kopukleri cok sevdim. bu gece ona birakip gittigi icin kizan butun herkesi cok sevdim. komik buluyorum huzunlendiginde heyecanlanip, aldirmaz tavirlara burunme telasini... ve uzucu buluyorum cumartesi gecelerimi genellikle disarda arkadaslarimla gecirmiyor olmamin baslica sebebinin artik olmayisini. gozlerim 4e dogru yari acik, yari kapali; ve ozellikle gun dolu gectiyse tamam sadece sesini dinlerim, bir muddet gozlerimi dinlendireyim bahanesiyle kendime yalan soylemek... uykusuz kalmayi ozleme olasiligim, beni taniyanlarin aksi uzerine hayatlarini koyabilecekleri bir iddia konusu olabilir. ve yoklugunu arayacagim insanlar listemin cok uzun olmayacagi da bir baska konu. bu defa o beni taniyanlari buyuk maddi zarara ugratarak gidecegim uyumaya, yatagima. kaybettiniz.

“karanlık...
spot ışıklar yanmadan önce, sahne karanlıktır.
insan...
spot ışıklar onu aydınlatmadan önce, insan sadece insandır.
karanlıkta kalanlar, ışıkları kıskanırlar ama o, insanı özler.
orda olmasının bir nedeni vardır mutlaka, ama o yalnızlığına kaçmak ister.
yalnızlığın yalnızlık olacağı bir yer, mutlaka vardır.
gel seninle bir adım atalım şimdi, ben gideyim..
emin ol ki, bir süre ayrı kalırsak, hiçbir şey düzelmeyecek..
olsun, ben biraz gitmek istiyorum..
kravatımı çözmek, makyajımı silmek, şişmanlamak istiyorum.
saçlarımı uzatmak, tırnaklarımı kesmek, taze fasulyeden bahsetmek.
kimin daha iyi olduğundan habersiz, artık en iyi olmak değil, en iyiyi almak istiyorum.
tercihlerimiz yolumuzu aydınlatır.
ışıkları, kadınları, alkışları, parayı, dedikoduları, araba anahtarlarını, soruları, olmamış cevaplarını sana bırakıyorum.
onları al.
alabilirsin, zor değil, spot ışıkları yandığında tavşana dönüşmüyorsan eğer.
neyse...
buralarda olacağım, size bakacağım, başkalarını sevmenizi izleyeceğim, mutlu olacağım, çünkü ben de onları seveceğim.
uyuyamayanlar için,
uyutmama televizyonu artık sona eriyor...
iyi uykular…”

bir ruya + iki ruya + 3 ucnoktalarucnoktalar

Mon, 18 Jun 2007 18:51:27 GMT

sabahtan beri yazicam yazicam, aklimda. simdi geldim, silgiye de rastladim, yazayim... bu aralar ruyalar uzerine yogunlasmis durumdayim herhalde icten ice. dun gece de silgiyi gordum ruyamda. boyle minik bir arabam vardi benim. silgi de kapi komsum mu nedir. actim kapiyi obur tarafa yurudum, bizimkisi acti kapiyi. bir kitap varmis sanki de onun kopyasini mi alicakmis, beraber cikicaz yani disari. neyse biz lak lak yaparken ayak ustu, arkadan boyle uzun boylu yapili biri geldi, o da herhalde sevgilisi, tam cikartamadim... ama megersem ben onu da taniyormusum efendim, selamlastik. neyse biz silgiyle ciktik. benim ufak arabaya bindik, hava yagmurlu gidiyoruz... nasil oldu anlayamadim, birden sanki cinarciga vardik. allahalla istanbulda fotokopici mi kalmadi... sonra iste ananemleri gordum biraz. dedem de vardi, ay ananem dedem bu aralar biraz rahatsiz... ppff. canim sıkkın. ondan herhalde cinarciga vardik ruyamda... silgiyle de aksamdan konusmustuk, o da oradan aklimda kalmis olmali. neyse, yine canim sıkıldı. boyle iste, zaten baska ayrinti hatirlamiyorum. gece uykumdan uyanip yazicam artik. basucuma not defteri koyucam... sinir oluyorum unutunca.

kose x kutu x oyun

Sun, 17 Jun 2007 14:12:56 GMT

ruyamda cok ilginc bir sekilde ilkokul arkadasim ozgur ve yanilmiyorsam elif ile, caddebostandaki evime giden yol uzerindeki bir sokagin kosesine, aslinda tam olarak namli sarkuterinin cadde tarafina gelen kosesine, yani ckmye giden sokagin basina bir masa atmis; sandalyeler uzerinde garip bir kutu oyunu oynuyorduk. dort kisiydik aslinda galiba da, tam hatirlayamiyorum cunku salak bir sekilde uyandim. ruyalardan salak sekilde uyaninca birden yarisi ucup gidiyor. boluk porcuk biseycikler kaliyor... anlayamadigim sekilde garip ve kacan bir seye yetisiyormus gibi bir halimiz vardi, alip satip ayarlamalar yapiyorduk, ama aceleciydik ve ben sanirim hic kazanamiyordum. biliyorum, ruyamda oyun oynarken aklim baska bir yerdeydi; ve ayilmis ruyami yeniden dusunurken de, aklimin nerede olabileceginin hesaplarini yaptim. o elif sandigim var ya ayrica, ozgecan da olabilir... ozgur uzuner, elif ece sezgin, ozgecan kavraz. hatirliyorum. evet.

son online olma zamani.

Fri, 15 Jun 2007 05:37:40 GMT

hepimiz ikinci karakterlere bolunuyoruz.... bazen de uc oluyoruz. belki bes. sahtelesiyoruz, aslinda yine hala tamamen kendimizken. baska isimler aliyoruz, kisa veya uzun, illa ki bir tarafimizi anlatan. biraz baska, biraz benzer; yeni kisiliklerimizi yaratiyoruz. bazen tanidiklari bulmak icin, bazen arkadas, bazen sevgili, bazen sadece oyun oynamak icin, bazen oylesine dolanirken... uzun zaman gecirirken. ve kucagimizda duranin en ufak bir sarsinti ile aslinda tamamen niteligini kaybedecek bir soguk cihaz oldugunu unutarak. internet baglantim olmadiginda bilgisayara bos baktigim anlari bilirim. peki, simdi, hmm; neyse ya, su kitap da yarim kalmisti, ya da aslinda hava da guzel sayilir diyerek kendime baska bir is bulmak uzere kapagi yerine indirirken... yonjada, icqda, msnde, popomundoda, forumlarda, hafifde, zuxxide, bloglarda, sozlukte... seneler boyunca... her yerde. o sanal suratin arkasindaki biziz aslinda, kanli canli. an gelip tamamdir diye gidebilecek olan... biz. bir zaman once, okuldan biri kaza yapmisti. trafik kazasi. sonra baska biri vardi, o dayanamadi belki de. kopruden birakti kendini. baska biri sadece gitmis, onu duydum, ayrintisiz... bazen hastaliktan, bazen sanssizliktan, bazen bikkinliktan, bazen sadece hayat... ve o gidenlerin ardinda kalan; aslinda daha cok kalmak zorunda kalan, kalmak zorunda birakilan sanal suratlar... kanimi donduruyor. icimi usutuyor. aman yarabbim olup sayfanin ustundeki xe uzanmak istiyorum. genelde elim devama gidiyor ama. resimlere bakip, yazilari okuyup... son online olma zamani. son yazilan blog icin tiklayin. o kisinin; detaylarina ulastigimiz, gordugumuz, okudugumuz, bir sekilde baglanti kurmus oldugumuz... ister cift tarafli olsun, ister tek. ama alistigimiz. orada iki gun once olan o tanidigin, artik olmayacak olmasi. ve bunu fark etmek. sonra bilmek. sonra anlamak... sonra dusunmek... ve budur sebebi butun sifrelerimi bir en yakinima listeleyip, en unutmayacagi tarafina ilistirmek istemem durup durup, hic kaybetmemesi uzere... aninda girsin, aninda siliversin butun varligimi diye. son online olma tarihimi gormesin kimse. ve o yandaki gulumseyen resmi. ve herkese haber verilsin tamam diye, buraya kadar. no more updates folks, just go on your way. best... diye. sade, acik.

pppfff.

Thu, 07 Jun 2007 04:16:46 GMT

dun geceden daha gec yatacagim bugun. saat yediye nasil hala gece diyorsam... 07:11. bogulmalari, aman ay selcuklari, pppffflari, hay ben senin ama buraklari, tamam oynayalim zaten ne yapacagimi da bilmiyorum en azindan bos durmam monopolylerini, kanepeye yapisip acliktan kuruyuncaya kadar ah vahlari, bunalmayi, yorgunlugu, uykusuzlugu, bir elimde kumanda bir elimde klima kumandasi bir yanimda telefon bir yanimda cep telefonu kendime kumes kurmayi, gozumun bulanik gormeye baslamasini, paperlari, ve kitaplari... yarindan sonra bir koseye birakacagim. sevinerek, cuma aksami oceans 13e gidip deli gibi yemek yemeyi planlayarak; derinde bir yerde ise, aslinda sadece bir sene sonra su ani dahi birdenbire lank diye hatirlayacagimi ve ozleyecegimi ve kendimi kotu hissedecegimi tamamen farkinda olarak... hmm. bu arada yarin diyorum evet, cunku cuma gunu en cok endiselendigim dersin finali var, benim henuz notlarina insan gibi bakmamis oldugum. dun sabah alti bucukta yatip oglen dortte uyandigim goz onunde bulundurulursa, bugun hmm 15 dakikaya kadar yatacak ve 30 dakikaya kadar uyuyacak olsam, hmm, yani bugun sekize ceyrek kala yatacaksam... kacta kalkarim da calisirim ki. pppfff. bitmemis mi yani bu pflar. hay allahim. ppff...

simidimsi orgulu gevrek pastanesi.

Sat, 26 May 2007 13:02:02 GMT

izmirde satilan "istanbul gevregi" simidi, cok buyuk kavram kargasalarina gebe. oyle ki, simit bir kere simittir, gevrek degil. gevrek simit olabilir tabi, hani bayatlamamis yani taze anlaminda. ama sadece gevrek olmaz. nasil sari dolmus olmaz ise cunku dolmus zaten hep sari ise, ve mavi dolmus dediklerinizin normal ismi minibus ise, aynen oyle. hadi onu bir kenara biraktik diyelim, simdi ben simit almak istiyorum, soruyorlar; istanbul mu, normal mi. tut ki istanbul dedin. halbuki o aslinda gercek istanbul simidi degil. aslinda sizin gevrek dediginiz simit, istanbul simidine daha cok benziyor tad olarak. sadece sekli farkli, duz hamur; dondurme yani orgu gibi degil... hm. yani daha basit anlatmak gerekirse: izmirlilerin istanbul gevregi diye sattiklari simit, istanbulun pastane simidi dedigi simit. izmirlilerin normal gevrek diye sattiklari simit ise, asil istanbul simidinin orgusuz, normal pismis sekli. biktim canim artik bu karmasikliktan. hayir simit yiycez yiyemiyoruz, illa geri gotur bunu degil oburunu getir hangisi sundan ama o aslinda bu zaten falan... zaman kaybi.

uyumak da neymis, odevim var/mi/yok/mu/var/mi/uy/ku/

Fri, 25 May 2007 07:32:23 GMT

25.05.2007
06:07:17
b            orda misin?
Gamze.   evet
              niye kalktin sen
b            uyuyamadim
              dus aldim, tras oldum gene burdayim :)
Gamze.   eheha
b            selcuk nerede uyandiralim :s
              hueeh
Gamze.   valla uyuyordur bence o
b            kekin geri kalanini yiyim bari
Gamze.   boyle poposunda pireler vardir
b            ehea
Gamze.   tamam hadi ye bakalim
              ben var ya galiba uyumaya uyumaya uyumamaya alistim
              boyle yarasa falan oldum

25.05.2007
07:47:16
Gamze.   zevksiz canim zaten insanlar
              valla yani
b            ekiekki ozlemisim seni :)
              sabahin 5inde tekrar buldum :)
              seni seni seni
Gamze. ekiekie
b            gamzem gamze gamz
Gamze.   gamz belki arapcada bisi demektir hi
              gamz
b            bak simdi sana adam resimleri yolluycam siberalemden
Gamze.   gamz-in arzina seyahat-il fünun falan
b            sanirsin ki bi fabrika var
             top sakalli adam uretiyor :d

25.05.2007
07:52:54
b            60lardan kalma gozlukler cok moda midir nedir
Gamze.   ehehe moda moda evet
b            mustafanin da vardi..her tipi mustafa saniyorum simdi o yuzden
Gamze.   kapis kapis gidiyor yani
              gerci bak bu cocugunki sahte
              ehe cok iyi anlarim acayip
              on sene gozlukculuk yaptim
              ay bu arada sanirim sacmasapan konusuyorum
              yani boyle bir ruya gibi
              konusuyor da olabilirim konusmuyor da

25.05.2007
09:20:16
b             gozlerim portledi
               ehuee
Gamze.    ne tesaduf ne tesaduf
b             senin hic olmazsa yaptigin bisiy yok :D
               ben salak salak saatlerdir uyumuyorum
               biraz once reinhold geldi..ona turk kahvesini yaptim ise giti :)
               euro deger kaybetmis gene iyi
Gamze.    nalaka
b             ne biliyim
               ne diyorsun sence a.b.ye girecek miyiz bari
Gamze.    ay hasta misin
               gozumun biri kuzeye biri guneye bakiyor
               beynim donmus sordugu seye bak
b             ehuehuhueah

25.05.2007
09:42:09
Gamze.    simdi benim odevi bitiriyor olmam lazim di mi
               yok ama etmiyorum
               dislerimi itistirip
               sana mesaj atip
               nette falan bakiniyorum
               alaahhhhmmm
b             disini ye
               isir onlari kanat parcala
               kikiea
Gamze.    neyle isircam
b             paradigma
Gamze.    ehuehuea
               salak
b             auhau zubaydaaaaa bubaaaaa
               ehehee
Gamze.    huuhaeueha
               zubeyyddeeaaaahhhh
b             zubeydaaaaahhh
               hadi selcugu arayip
Gamze.    eheekekikeaa
b             zeubaydaaa diye bagirip kapayalim
               eahuaeha
Gamze.    kapatalim :)
b             eahuahuuea
               zubeaydaaaaa
Gamze.    zaten dedi ya dun zubeyde kim ehe
b             zeubeeyyddeeaahhh
Gamze.   zubaayyayddaeeae

25.05.2007
09:45:06
b             sara italyaya uctu, ben de odasini isgal ediyorum
Gamze.    uc sayfa yazdim diyorum ya
b             baktim baktim
               5. sayfa cok guzel olmus :d
Gamze.    aslinda bir sayfasi falan baska bir yerden quote yane
               yazdim gerci asagiya
Gamze.    ehehhea salak
b             hele 7. sayfa muthisss
Gamze.    hehea
b             pek zubeydaaaaaaaa
               aman zubeyadhdhdadee

25.05.2007
10:02:01
b             saatimin alarmi caliyoo
               ehea su saatte kalkmis olmam gerekiyormus demek ki
Gamze.    ben de senin blogunda chat gordum kiskandim
               ben de yapiyorum
               sanki isim gucum bitti de
b             eheae

baslik.

Sat, 21 Apr 2007 22:14:25 GMT

silgi hep alakasiz basliklar mi atiyor yazilarina. yoksa onlar cikarimlar mi. yoksa elinde uzunca bir metin var da seneler boyunca surebilecek, sirali ucer beser kelime kesip kesip, her yazisina baslik mi ediyor onlari. yoksa yazinin bir yerinden bir sekilde bir dusunce cikiyor aslinda, sonra o ona goturuyor oburu digerine bir sonraki de tam yerine, yani basliga mi... ah silgi, yordun beni.

curuk.

Thu, 19 Apr 2007 18:51:38 GMT

bilmiyorum hayat senelerde hep ayni devrelerden gecince zavalli mi oluyoruz. o belirli bolumler yeniden karsimiza cikmadan once, hafifce hatirlatiyorlar ya kendilerini, geldiklerini haber veriyorlar. o zaman bilmiyorum ne hissetmeliyiz. ah vah mi cekmeliyiz bilmiyorum. ben icimde sevinc duyuyorum ki yavasca buyuyor. geliyorum diyor. yeniden bitecek bastan baslayacaksin. yeniden baslayacaksin ama yine bitecek. dis curugu kendini onceden hissettirir, o tadi biliyorum. anliyorum ki zamani geliyor. aynen boyle. her devrenin zamani var. geliyorlar sirayla. farkli seyler hissettiriyorlar ama kalici olmuyor hic biri. baslangiclari oluyor. bitisleri kacinilmaz. basim donuyor. kusmak istiyorum. ve surekli baska kelimeler eklemek.

sakin yavas.

Wed, 18 Apr 2007 22:42:07 GMT

bizim bir din dersi hocamiz vardi. adina o zaman da gulumserdik. sakin yavas. benim soyadim yavas olsa ogluma herhalde can ya da mehmet ismini koyardim. aslinda nasil olup da din ogretmeni oldugunu tam kavrayamamistik. surekli bir raki kokusu icinde yuzerdi, ders sabah saati bile olsa, ve ceplerinde hep beyaz leblebi vardi. cikartip cikartip yerdi. arada bize de ikram ederdi. tahtaya yanyana siralanmis dua ve sureleri okumaya calisirken sozlu zamani, leblebi de yerdik. genelde sandalyesinden pek kalkmazdi, leblebiye ortak olabilmek icin tahtanin en kosesindeki, ogretmen masasinin yaninda duran ogrenci olmak gerekirdi. nadiren karisik sorular cikardi. genelde suphaneke okurduk. bir de kisacik bir sey var, ismini hatirlamiyorum, iki satir filan. o cikardi. biz hic bir din dersini ders saati sonuna kadar yapmadik. siz simdi sessiz durun ben bir cay iceyim cocuklar deyip giderdi, bir daha da gelmezdi. beyaz saclari vardi, kravati gevsek olurdu. kiz ogrencilere ozel bir ilgisi vardi sanki, iyi davranirdi, ya da aklimda mi oyle kalmis. erkeklere de oglu gibi davranirdi ama. acik sozlu, bazen sinirli ve genelde sakin, ciddi, direktti. adi o yuzden mi sakindi, hep mi boyleymis, onu bilmiyorum. iyi adamdi ama. hatirladim birden.

kina.

Fri, 30 Mar 2007 12:15:52 GMT

on senedir yapmayip yapmayip da bu son zamanlarda gerizekali gibi bir imalar, bir ignelemeler, bir kirici satasmalar beni sinirden uzuntuden delirtip, hic-hic-hic yapmadigim seyi yaptirtip bir sureligine kendini bloklattiran sevgili arkadasimin kicina kina yakmasini temenni ediyorum. git bir turk marketine, kesin vardir.

ay saat kac.

Fri, 30 Mar 2007 04:57:42 GMT

tembelligimden take-homea gecenin ikisinde baslayip, su anda yani sekizinde bitiren ben; uykusuzluktan portlemis gozlerim ile yatagima gitmeden evvel; silginin dugme burun-siyah sac yegenine cok sevindigimi, uykusuzlugun berbat otesi bir sey oldugunu ve insanin beynini bulandirdirarak sanirim sarhosluk hissi yarattigini soylemek ister, sabah nette bulusuruz belki diye konustugum burak ve selcuktan ozur diler, kocaman operim.

bogk. (bu basligi daha once baska bir yaziya koymus muyum ben... hmm.)

Thu, 29 Mar 2007 14:53:42 GMT

hastalıktan ölüyorum. plugooyu silgiden calmistim, simdi aklim bu popomundo nedir/neresidir orda, onu da calicam. ayrica bir de beni sobelemis, uff. listeme ekledim. su odevleri bitiriym de, sira gelecek, yazicam artik. ayrica bu ideefixe siparisim nerde kaldi, yoksa yurtici kargo bostanli subesiyle gene mi kavga edicem. valla birbirimizden biktik herhalde, boyle karsilikli pis pis gulusuyoruz, o kadar yani. bir de ben kimi ebe-sobe-sobe-ebe yapicam onu dusundum. valla burki-kozet kesin de, silgiyi geri sobeleyemiyor muyum acaba, supheliyim. bu buyuk sorunsali cozmeliyim. ehe-ha.

yeliz gene mi yuzunu yakmis...

Mon, 26 Mar 2007 18:11:50 GMT

su anki yaziyi rod stewarti kirmizi bir tulum giymis sekilde, file corapli kadin bacaklari arasindan ceken kamera goruntulerinden olusan bir klip seyrettikten sonra yazdigimdan, beynim biraz bulanmis olabilir. i love you honey! ayrica hot legs! peki. daha fazla karisikliga mahal vermeden, biraz once soyle dusundum, onu yazmak istedim, anlatayim: aslinda okul bitsin istiyorum ben artik, bunaldim cunku. sacma seyler ezberlemeler, muthis eksiksiz aalik sinavlar vermeler ve ertesi gun hic bir sey hatirlamamalar filan. yoruldum bu bos sistemden. ama bugun baska bir sinava girmeden once katila katila guldum ya iki dakika icinde hemencecik, hani tunca "puhaha bugun yeliz kendini yakiyormus gene biliyor musun" dedikten hemen sonra. ve karsilikli o tarifsiz anlayis icindeki kocaman kahkahalar ile. ve acaba siraya azicik kopya mi yazsak diye dusunmeden hemen once. bu rod stewart ile karsilasmadan once boyle dusundum iste. belki de bunalmamisimdir, seviyorumdur cok da, bunal-t-mislardir diye. herhalde.

isin piri.

Fri, 16 Mar 2007 21:15:59 GMT

bir durumu kafama yazinca ben, cikartamiyor, ve asamalarini dusunmuyorum. sanki herkes hemen profesyonel... sacmaliyorum. mesela leventten bana hep bir seyler dikmesini, zeynepten bir suru aksesuar tasarlamasini, buraktan istedigim her seyi hemen ciziverip gondermesini, selcuktan her rahatsizligima hemen care uretmesini bekliyorum; ve ciddi anlamda buna inaniyorum. bilmiyorum benden bir sey bekleyebilecekleri bir durum hic olusuyor mu... ama benim onlari simdiden isin piri goruyor olmam, sanirim sadece sabirsizligimdan kaynaklaniyor.

mavi tepeleri gordum.

Wed, 14 Mar 2007 07:37:29 GMT

bir kalktim bu sabah. microsoftun mavi tepeleri var ya, aynisini gordum. ciddi ciddi birebirdi, allahalla oldum, balkona ciktim. o kadar berrakti ki hava, acik degil, berrak; simdi bu goruntunun sharpnessi mi sey olmus, hmm yoksa backlight mi bu, nedir simdi diye dusunurken yakaladim kendimi bir bolu oniki saniye icinde. mavi tepelerin onundeki beyaz/gri binalar sut beyazi, yesil cizgiler cok duru, agaclar yemyesildi. acaba sadece hava cok mu acik... emin olamadim. ama bence ya gozlerimde bir sorun var, ya da ilginc seyler oluyor.

ismail hocama ithafen; hem zaten siir, siirdir. - belki.

Mon, 19 Feb 2007 21:11:08 GMT

(ilk siiirim sayilirdi, vakti zamaninda, idare edin.)

Belki

Korku ve kaygiyla karisik
Oncesiz ve sonrasiz
Gozle gorulmeyen gucumuzu kullandigimizda
Gunahlar
Yalnizlik
Belki bir annenin her zerresinde
Belki de kimse bizi gormedigi zaman

Cennetin anahtarlari
Bodrum katlarinda yakiliyor
Dinin bilinmezligi yeniden geliyor akillara
İnandiklarimdan kacarsam
Sanki olum gitgide hizlanmakta
Cisimsel aldatmacalarsa
Yavas yavas farkediliyor
Belki bir annenin her zerresinde
Belki de kimse bizi gormedigi zaman

2000

8 subat, oglen.

Tue, 13 Feb 2007 18:46:40 GMT

bazen insan icine, derine sakladiklarini disari puskurtuyor. istemeden, tetikleme ile... her ne ise. sonra da durdurmuyor ve yine yalnizca kendisi bilerek ne oldugunu, farkindaligini devam ettiriyor. bazen insan cok yalniz, bazense cok kalabalik hissediyor. bazen gec kalmis gibi, bazen erken. sonra geri donmek istiyor. ya da yeniden yasamak ama bu defa gelecekte... bazen yazi ne kadar cirkin, ic ice ve anlasilmazsa, yazilanlar inat edermis gibi anlasilir ve acik oluyor. bazen de tersi belki. ben arada sirada, tam da su anki gibi hissederken, asla tersine denk gelemiyorum. ya da... orasi ayri.

kayboldum. ya da oyle sandim, mi ki acaba... gibi. biseyler.

Fri, 26 Jan 2007 15:00:09 GMT

gunun dongusunde kayboldum. genel kulturumu yitiriyorum gunden gune. yitirmiyorum belki de, arttirmiyorum daha duzgun kelime. cunku genel kultur aslinda cok da genel degil, oldukca guncel. gunceller genele donusuyorlar belki de. birikiyorlar. ama evet ben gunun dongusunde kayboldum. belki boyle mutluyum. ve fazla mi ben merkezciyim. orasi belli degil. farkli yerlerde yasiyor, guncelleri hallettikten sonra, yaratimlara geciyorum. ve yaratimlar da ne yazik ki guncele uzak. zeynep gecen gun yazdiklarindan hic bir sey anlamiyorum dedi. sonra sesli okudu hatta, ama okuyusu kotuydu. belki de o yuzden anlamiyor, virgullerde bile durmuyor diye dusundum. ama belki de hakli. cunku ben gunun dongusunde kayboldum ya hani, yazdiklarimi da ancak ben anliyorumdur belki. kendim yaziyor, kendim okuyorumdur diyecegim, ama istatistiklerim baska diyor. kendim yaziyor, kendim anliyor olabilirim ama. belki de...

dusunceler.

Thu, 18 Jan 2007 22:18:38 GMT

beynimde surekli donen tamlamalar var. previously on lost ya da digiturk dunyasindan sizin icin sectiklerimiz gibi. kafamda yazmak istedigim bir suru baslik var. silgiye tesekkur etmek istiyorum beni turk sinemasi projesi acisindan biraz da olsa kurtardigi icin. kural koyanlara kufretmek istiyorum gun sadece 24 saat oldugu icin ya da bin tane laf etmek istiyorum sadece aptallar 8 saat uyurlar cumlesini ilk kuran insanin arkasindan. her canlinin farkli algilamalari var ya bir de, mesela kedimin benim goremedigim seyleri gordugunu dusunuyorum, ozellikle saydam bir varligin arkasindan surekli olarak bosluga bakarak ciddi ciddi kostugu zamanlarda, ve birinin beni bu urpertiden kurtarmasini istiyorum. istanbula gitmeyi ve artik bir muddet eski yatagimda uyumayi, yatmadan once annemin yorganimin kenarlarini duzeltmesini ve babamin opucuk vermesini istiyorum. ayrica insan kafasinin icinde bir ajanda olmasi da en buyuk arzum, cunku yazmaya karar verdigim bir suru sey oldugu zamanlarda onlarin sadece bir kismini hatirlayabiliyor olmayi sevmiyorum.

sac yastiga degdigi an.

Fri, 12 Jan 2007 01:49:16 GMT

uzun yorucu bir gunden sonra ve butun yarim kalan islerin bitmesinin verdigi rahatlikla gidip uyumak gibisi yok herhalde. oylesi uyku kadar rahati da yok. sallana yuvarlana yaptigim icin gunlerimi alan hukuk odevimin bitmesinden, ve hakikaten trialininin perili oldugunu dusundugum cunku hic bir zaman basima gelmedigi kadar cok sorunu ayni anda bana yasatan garip indesignda masaustu projemi yeniden bastan sona yaptiktan sonra, artik uyku beni bekliyor iste. o rahat olanlardan gene, hani saclarin yastiga degmesinin bir kac saniye ardindan hemen uyumaya baslananlardan... su anda saat 03:48 ama kalkma saatim en gec 11, ve bitmesi gereken baska isler de var sirada, ama olsun.

s.m.y.h.d. volume 2.

Wed, 10 Jan 2007 23:59:46 GMT

bugun okulda aksamki cekim saatini beklerken bos bos, silgi hanimla konustum. ogrendim ki bu bir onceki yazidaki sarp uzun zamandir kadikoyde bir yerde cikiyormus, hafta sonlari mi demisti silgi, neyse oyle bisey. gerci tisekkuurrleearr ve de sssoooalunn diyormus, ama o kadar da olur napalim. ben de diyordum nerelerde bu adam seneler oldu. halbuki silgiye sorsam biliyormus kiz. ay bir de e ben bunlari yaziym bari deyince konusurken, silgi hanim deddiii kiiii: silgi'yle çok samimi pozları olmuş de. eha, benden soylemesi. - bir de su var, surekli yok sarp yok bilmemne yazip duruyorum, hayir duyan da cok ilgiliyim hakkaten sanicak, yok oyle bisi, biri ima ederse hic de bile ne munu diye cevap verin. tamam. not: ne munu : betulun ne munasebeti. copyright valla, haklari var kizin. not 2: ...gayet de... de benim. benim de haklarim var. not 3: sacmaliyorum, hi-hi. (gulme efekti degil, bas sallayarak onaylama anlaminda mirildanmak gibi bir sey. hmm hmm gibi. hi-hi.)

saka mi, yok hayir degil.

Sun, 07 Jan 2007 21:28:24 GMT

muzik kanali acik. demin sarp cikti. isminden ben de emin degildim, sarp bana bir sey ifade etmiyor, simdi baktim da sozlukten buldum, ama soyle anlatiym: kac sene once annem annem diye bir sarki soyluyordu, hani boyle karanlik bir mekanda, gitarla filan. bu cocuk uzun zaman kaybolmustu. hatta bilmem ne kadar inandirici gelir ama, bir kac ay once, daha bu yeni klip cikmadan, tek basinayi soylemiyorken. ben bir ara surekli karsima gelen herkese hani bir adam vardi, hani kocaman mavi gozlu, hani.. hani.. der olmustum. acaba tek hatirlayan ben miyim, acaba uyduruyor muyum hatta diye. merakimdan. sonra yeniden cikti. sarki guzel, adam guzel, daha ne degil mi. evet. bende aslinda boyle bir sey var. cok uzun zamandir. saka da degil. mesela bir yere girerim, ne bileyim ayakkabi almaya mesela, aksamin yedisini gecmistir, dukkanin kapanmasina onuc dakika filan vardir. bostur dukkan. iki dakika icinde dolar. bir garip olur, ben kalabaliktan bunalir, alacagimi alamadan cikarim. semt pazarina giderim, kimsenin alisveris yapmadigi bir tezgahin onune. dolar. yanyana bir bakkal bir de supermarket mi var, bakkala girerim, bostur, ama yine dolar. bilmiyorum.. bu arada ben bu sarpi yigite benzetiyorum. gerci yigitin yuzu daha guzel. yigit dedim de, uzun zamandir da goremedim onu. neresiydi. edremit evet. evlenecekti yigit, ah dur, askere gidecekti once. gitti mi acaba. yakinda haber alsam ondan. uzun zaman oldu.

gecmis bayram...

Sun, 07 Jan 2007 18:51:58 GMT

...iniz kutlu olsun deyip, pat diye elimi cekip optu demin gelen temiz yuzlu cocuk. bizim bakkal evlere servis yapiyor da, bu kucuk cocugu ben diger servis yapan boyle kirli suratli hafif sapik kilikli gencten daha cok seviyorum. hep konusuyoruz, sadece siparisleri verip gitmiyor yani, kediyi seviyor bazen falan. demin de sevdi gerci. neyse sonucta cocuk sol elimi lank diye optu. ben de kendimi garip hissettim. yasli miyim ben simdi. oyle saka falan haricinde kimse benim elimi opup de bayramimi kutlamadi simdiye kadar, sasirdim. para ustunu az aldim, cocuga bayram harcligi verdim. simdi de keske dustan sonra ellerime ekstra krem surseydim diye dusunuyorum. kuru ve rahatsiz edecek kadar sertler cunku, demin bulasik yikamistim da. neyse.

yanar doner word imleci.

Wed, 18 Oct 2006 20:34:19 GMT

bos bir word dosyasinin satir basinda yanip sonen imlece bakmaktan midem bulandiginda... yazmaya karar verdim. ama yazmam gereken seyi degil asla, icinde oldugum durumu anlatan bir baska yaziyi. senaryo dersim icin kesin bir karara varmam gerekiyordu, tamamen emin ve rahat oldugum bir konu secmeliydim... sonrasinda da sinopsis. yapamadim ama. bir onceki geceki 3 saatlik uyku yetmemisti cunku beni dinlendirmeye. gozlerim coktan agirlasmisti zaten, neredeyse henuz daha gunun ortasinda. eski yazilarimdan bir seyler bulmayi dusundum sonra, icinde yaraticiliga dair tek bir kirinti dahi kalmamis olan yorgun beynimle ortak karar vererek... olur a... bakindim. sonra bir yazi buldum. konu olarak secmem mumkun degildi aslinda, ne demisti hoca roman baska senaryo baska, evet. ama ben yine de, yeniden okudum...

- Kamerayi tum koseyi heybetli bicimde kaplayan kalorifer dolabinin uzerine yerlestirdi. "Simdi bu senin odevin, oyle mi?" Cem cevap vermedi, goruntu ayarlari ile mesguldu ve daha ayarlanmasi gereken iki kamera daha vardi. "Hem ben bunun dogal olacagini saniyordum. Boyle elli cesit kamerayla biraz zor bence." "Hmm.." dedi Cem. Genel haliydi, zaten Hena da fazla umursamadi, cevap bekleyen biri degildi. "Kalabilirsin, bir senen daha heba olacak, bana guvenme." Gulumsedi sonra kendi kendine. "Aslinda olaylarin beni bu kadar vuracagini hic sanmazdim be Cem" dedi sessizce. "Daha baslama, henuz cekmiyorum." "Sanki siradanmis gibi hersey ama fazla ayrintili oyle degil mi. Yani bitis zaten hep olur, ama fazla vurmaz. Kis aylarindayiz ya, belki de ondandir. Ne dersin?" Onay beklediginden degildi bu soru cumleleri, her zamanki konusmalarindandi bunlar odadaki ciftin. Uzun zaman suren paylasimlar insanlari demek bu hale getiriyordu.

O kadar alisilmis bir sahneydi ki bu, sadece mekan farklilasmisti.. Yatagin uzerinde daha rahat bir konuma gelmek ister gibiydi Hena. Bacaklarini altina cekti, sirtini o hep yaptigi uzere duvara yasladi. "Hem nicin otel odasindayiz ki, senin odevin icin ben buralarda surunuyorum." "Ay baslama Hena yine, tamam iste hersey, anlat bakalim simdi, hem ilk defa basini sonunu benim de tam anlamadigim bir sey cekiyorum herhalde." Simdi de onun yuzunde bir gulumseme olusmustu..

Cem Emek, halen universitede suruncemede olan ogrenimi haricinde kendi profesyonelligi icinde fazlasiyla sey yasamis bir yonetmendi kisa tanim ile. Cizgi disi tavirlari ve filmleri tam bir uyum icinde yururdu senelerdir. Cevresindeki sasayi fazla onemsemeden, bildigi yolda ilerlerdi. Tam anlami ile bu isi planlamadigini soylerdi durup durup, ayrica bu sene artik mezun olmayi da kafasina koymustu. Bu klasiklere fazla bagimli okul, onun ozel yasamindaki basarilarini onemsememekteydi, ne olmussa olmustu, hangi unse undu, ama okulun kural getirdigi kisa filmler cekilmeden diplomayi elde gormek pek de mumkun degildi. Sonunda Cem da bunu kabul etmisti zaten, ama 'farkli olacak bunlar, yine de ben olacak icinde' diye dusunuyordu. 'Mezun olacaksam Cem Emek olarak olmaliyim. Yoksa neye yarar.'

Hena ise farkli yollardaydi. Zorlu kivrimlar ile sekillenen ogrenimi ona pek de istediklerini getirmemisti. Sonunda bitmisti bitmesine ama, bu yol yerine bir digerine girseydim neler degisirdi sorusunu fazla siklikta sorduran noktalari vardi kafasinda, kim bilir kac yerde yol yerine patikalari tercih etmisti, 'peki ya digerini gosterseydi tabelalar?' Hem zaten bu konularda konusmaktan da pek hoslanmayan biriydi, Cemle dahi, gecistirirdi surekli. Alisilmisti Hena icin..

"Ya hep oldugu gibi aslinda Cem, yani cok da degisik degil. Sen de biliyorsun, ben de, genelde kendi kapilarimi hep kendim kapatiyorum, sonradan pismanlik hissetmek biraz garip sadece."

Cem bu konusmalari fazla dinleme yanlisi degildi isin dogrusu. Zaten montaj sirasinda defalarca ayni seyleri duyacakti. Kaldi ki bilmedigi konular da bulunmamaktaydi, bu defa konuya fazla dusmustu sadece Hena, beklenmeyecegi sekilde..

Yavasca kucagindaki yastiga sarildi. "Peki sonra ne oldu ki, anlatmadin kac gundur.. Bu kadar uzulmenin manasi nedir?"

Hena yataktan kalkti, odaya bakti soyle bir. Klasik bir Taksim otel odasiydi. Temizdi ama, kucuk ve bakimli. İki tekli yatak yanyana, uzerinde simdilik kameranin bulundugu kalorifer dolabi, 35 ekran bir televizyon, kameranin yaninda. Pencerenin onundeydi kendisi, saginda da kapi vardi zaten. İki yatagin arasindaki telefon kutucugunun uzerinde Cemin yerlestirdigi bir diger kamera, bir kac isik, bilmedigi bir seyler daha, bir de elektrik dugmeleri. Bu kadara bu kadar. Duvar kagitlari yer yer asinmisti. Dugmelerin etrafinda ise dokunulmaktan olacak, ufak bir siyahlik goze carpiyordu. Soyle bir durdu, gozlerini siyahliktan ayirdi.

"Disardan cok mu ses geliyor sence de, keske daha yuksek bir kat bulsaydik. Sesler gecmez mi simdi filme?"

Soyle bir bakti Cem ciddi ciddi. "Bu kadar da dogalliga gerek yok Hena, ay odev bu sonucta, el insafsin yani. Ne kamerasi makarasi, sus." Ve gulmeye basladi. "Hem hani anlatiyordun sen?"

Kendini yataga atmis kahkahalar atan adama dondu Hena sirtini cama verip, hep bildigi yuz ifadesiydi bu, kirisiklar olusturan. "Abartma allaskina. Her lafina da gulunmez ki insanin. Hem ben anlamak zorunda miyim filmden, sinemadan; sen biliyorsun diye, kendini begenmis, gorgusuz. Ya ne diyordum ben simdi?"

İki taraf da birbirini fazla umursamadi. "E sen artik bunlari hatira diye sakla Avrupa kasetlerinin yanina, hocana bunu verirsen bir on sene daha okuldasindir herhalde." Sirittilar karsilikli.

Sonra da konusmaya basladi Hena. Yaptigi hatalari farkettiginden bahsetti bir sure. Basina daha once de gelmemis degildi bunlar, seneler once o zamanlar en sevdigim dediginden de ayrildiginda dustugu bosluk bu duygulara suruklemisti onu. Yine kendi yapmisti, kapamisti. "Bu yuzden kimseyi suclayamiyorum, bu yuzden yanlislari sadece kendimde ariyorum, anlatabiliyorum degil mi?" derken gozleri doldu azicik, unutmamisti herhalde. Zaman zaman eskiler acildiginda hep mutlulukla anlatirdi, cocukluktu ne guzeldi cumleleri serpistirirdi paragraflari arasina, simdi ise ayni duygulari yeniden karsilamakta zorlaniyordu apacik. Ama atlatirdi. Yazik ki sonlarda farkederdi o hep.. geri de ya donmez ya donemezdi. 'Belki bir yerde kader yeniden karsilastirir, belli olmaz' derdi ara sira; kaderciligi zaten bu kisa cumlecikle sinirliydi.

Sonra ise yeniler, yepyeniler gelirdi. Her defasinda sonun farkliligi dilenerek, karsilikli kocaman pastalar esliginde. Artik bu bir klasik halini almisti zaten, pasta cikolatali olmaliydi Hena icin, Cem tercihini meyvalidan kullansa da.. Ceplerden nerden neden bulundugu hic bir zaman belli olamamis ufak bir iki mum cikar, yakilir, sonra da dilek tutulup uflenirdi iste.. Bu defa tutsun diye.

Sonrasinda; "Hadi artik, cikalim da bir seyler yiyelim o halde" sesi ilk Henadan geldi hep oldugu uzere. "Kapat sunlari da hem, nasilsa odev isi kaldi, ne o, aleyhime delil mi kullanacaksin?"

Toparlanmak biraz daha vakit aldi, iteleyip duruyordu Hena, "Hadi palton", "Kasedi ne yaptin", "Kaskolun." "Bak cok soguk disarisi." Yastiklari kabartti Cem. "Ben boyle bulmayi seviyorum, biliyorsun. Bekle azicik daha."

Cantalarini yuklendiler, geldikleri gibi kapidan cikarken.. "Isigi kapa Cem, sence nerden pasta bulacagiz ki simdi bu havada?" Bakti Cem. "Nerden olabilir ki sence?" dedi, yavasca kapiyi cekerken. -

renkler.

Wed, 11 Oct 2006 14:32:04 GMT

eski yazilari karistirirken buldum bunu yine. parca parca boldum ki yazilari, hepsi hemen bitmesin, eglenceli olabilsin an be an diye, biskuvinin ortasini en sonra birakmayi dusunmek gibi, koseleri kucuk kucuk kemirirken...

arada sirada aklima gelen bir ayrinti vardir, simdiye kadar sadece bir defa basima gelen. hani bazen gozlerinizi kapatip da, parmak uclarinizi bastirirsiniz hafifce goz kapaklariniza, burna yakin taraftan, ve cesitli renkler gelir gozunuzun onune. sonra da degismeye baslar renkler yavas yavas.. sari ilk once belirir bende cogunlukla, buyuk kucuk hologramlar arasinda, sonra icimden kirmizi derim kirmizi olur mesela, yesil deyince yesil... o renklerin arasinda siyah beyaz bir sato gordum bir defasinda, oldukca kucukken, sis varmis gibiydi, kisa bir an sonra da yok oldu gitti zaten. tek bir defa, o kadar... dusununce uzerinde ama, yeniden basima gelse guzel olurdu belki de. hep rahatlatir cunku o renk cumbusu beni, denemediyseniz eger, deneyin bence..

bunu cp ettikten sonra, gozlerimi kapadim, ve renkleri siraladim icimden. sari biraz bulanik geldi, sanirim uzun suredir yapmadigimdan...

gulumsedim, icten...

Sun, 01 Oct 2006 00:21:20 GMT

eski yazilarimi buldum... eski her seyi... buragi ozledim. selcuk uyumus, selcugu ozledim... alti yedi sene onceki chatleri buldum... cok guldum. cok ozledim... okudum sonra yazilarimi. tek tek okudum, cogunu okudum... sanki donem donem hep ayni seyleri yasamisiz, gulmusuz, asik olmusuz, aglamisiz, yakinmisiz, dedikodu yapmisiz... once biri, sonra biri... hep ayni seyler, hep benzer seyler... sacmalamisiz, ozellikle sevdigimiz konusmalarimizi dosya yapmisiz, isim vermis, bir kosede birakmisiz... mirc - icq arasi dolasmisiz, icqdan msne gecmisiz... sehir degistirmisiz, arkadas, dost, sevgili degistirmisiz... zaman gecmis. her bir donem, azicik farklilasip, yeniden karsimiza cikmis... biri anlatmis, digeri dinlemis... upuzun emailler buldum... gunluk tutmusuz sanki, birbirimize ama. hafiza bazi noktalari atiyor, saklamiyor, siliyor... iyi ki bilgisayarlarimizdan cikarmamisiz... iyi ki bilgisayarlarimiz varmis... iyi ki coko varmis. iyi ki biz varmisiz. iyi ki yasamisiz... iyi ki unutmamisiz.

tomurcuklar ve kardan adam.

Mon, 11 Sep 2006 20:04:21 GMT

bazen ruyalarimda, daha onceki ruyalarimda gordugum seyleri yeniden goruyorum. ve guncel olan ruyanin icinde iken, o seyleri/yerleri daha once gormus oldugumu da farkinda oluyorum. bir nevi ruya ici ayri bir yasamim var benim. ruya anilarim, ruya hafizam, ruya tanidiklarim... herhalde uyumayi bunun icin cok seviyorum. ve herhalde bunun icin ruya makinesi siparis ediyorum japonyadan, boyle bir cihaz olup olmadigini bile bilmeden, tamamen hayalimden... gecen aksam ruyamda kuzenimi gordum, ikimiz birlikte merdiven temasinin agirlikli oldugu eski bir ruyamda okul olarak algiladigim yere gidiyorduk. ayni yoldan. ayni binaya. okula yani... patikalardan yuruduk once, yanlis yere saptik ama ve yanlis olan tarafta upuzun bir bank vardi yolu kesen. patikanin devami uzaktan gozukuyordu, ordan tanidim, yok dedim don burasi degil diger yol. diger yola donduk, kosede ip atlayan kizlar vardi. ilerledik, ilerledik. neden bilmiyorum, melisin gozunde uyku bandi gibi bisey vardi. koseleri firfirli. ben elinden tutmusum, cekistiriyorum kizi. daracik yolda kocaman cicekler var. tomurcuklar tomurcuklar. yururken o kadar cogaliyorlar ki, pat pat tomurcuklar aciyor, etraf dolu dolu veriyor ortancalarla. dusuyoruz, oturuveriyoruz popomuzun ustune, her taraf beyaz ortanca. geriye dogru bakiyorum ben sonra, hani yanlis diye dondugumuz sapagin oraya. kocaman kardan adam. kardan adam tabi agiz aliskanligi... aslinda kardan bir kadin, metrelerce yukseklikte ve ustalikla yapilmis, sanat eseri resmen. hani sahillerde kumdan yapilmis heykeller gibi... yalniz galiba telefonum caldi, uyandim o arada. internetten bak dedim bir arkadasima nedir bunlar allaskina diye. pek de hayra yormadi ama, ne yalan soyleyeyim. garip garip manalar cikarmis kafasindan, merdiven, tomurcuk ve kar anlamlarini birlestirip. selcuk boyle boyle valla dedi, burak bak gamze neymis neymis ehuaha dedi, ben de guldum, malum...

uzun yol.

Sun, 03 Sep 2006 10:05:10 GMT

uzun yola cikmak istiyorum. sanirim bir yaz vakti, mutlaka araba ile ve illa ki cok kalabalik olmayan yerlere dogru. en fazla dort kisi olmak istiyorum, uc ise benim icin ideal. yanimda istedigim bir kisi uzun senelerdir belli. digerinde kararsizim. cok tercihim var da, ben secemiyor degilim. kotusu, cok tercihim yok. bir suru arkadas, iyi dostlar belki... ama en iyi arkadaslarimla, en uzun dostluklarimda bile bir cekememezlik olur benim, boyle bir an olur sonra gecer. ya da anlasamamazlik, ic bunalmasi. anlik belki. az paylasmaktan belki. ya da uzak kalmaktan. konusacak konu kalmaz, bir an susulur ve o suskunluk insani rahatsiz eder. cok kolay biri degilim ben hem. burak soyler hep. simarigim, benim istedigim olsun isterim, bencilim. iste bunlari yapmama izin verebilecek samimiyetsizligin icinde bulunmadigi bir baska iliski ariyorum. rahatca susmak istiyorum. rahatca uyuklamak, gulmek. kendimi buragin disinda birinin yaninda daha yalniz hissedebilmek istiyorum. ve o dostlugun adini simdi koydum ki, demek ben buragin yaninda kendimi yalniz gibi hissedebiliyormusum, demek tilsim buymus. herneyse, ben simdilik sadece, rahatca yola cikabilmek istiyorum.