Gamze ve Saz Arkadasi Ikinci Kisilik: dert

.can.baba.

Sun, 29 Jun 2008 15:53:07 GMT

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam" demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o'nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim" diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.

Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

...ve ben böyle olmayı, halen; öğrenemedim.

ceren,

Thu, 19 Jun 2008 19:30:08 GMT

seni doverim. yazi yaz.

popomundo.

Sun, 15 Jun 2008 23:00:50 GMT

salak bir oyun oynuyorum ben. ve oradaki sorunlari bir raddede artik gercek hayatina tasiyor insan, sacmasapan kavga falan ediyor. sinirleniyor harbiden. lank diye kesiyor sonra her seyi. agzina gelen herseyi soyluyor ya da bir durum karsisinda. can bodrumda tatilinden odun verip internete girip iki grup yarisinda rakibine kiziyor, kufrediyor forumda falan, deliriyor; ben aptal saptal hareketler yapiyorum, egenin zaten oyun ve gercek siniri cok garip, cok ince... falan filan. ondan sonra da ben yine gelip ancak yazarak rahatliyorum. bir de insanlarin "evet evet cok etkiliyor hakikaten insanin hayatini" lafina bir tarafimla guluyorum utanmadan, ayni seyleri bizzat yasarken. salak miyim ben. gayet zehir icip oleyim, kisilik / karakter bolunmesi yasayip bir tarafta olup bir tarafta da sacmalamaktan iyidir. ehah, cok komik harbiden. baska hic dert yokmus gibi, bir de sanallarini yaratiyoruz; ustune gercegimize de yansimasina izin veriyoruz. peh.

- hala sinirliyken birsey yapmayip, durup bekleyip, biraz dusunmeyi ogrenemedin. seneler gecti. hala ayni haldesin, fevrisin.
- evet. biliyorum.

of.

Sat, 14 Jun 2008 19:42:01 GMT

sadece kafam mi karisik, yoksa isteyerek mi bunu kendime yapiyorum, henuz farkinda degilim. belki de cok basit bir cevabi olan seyi yuzlerce defa yeniden dusunuyorum, ayrintilarda takilip kaliyorum. genellikle gelip gecer yasayan ben, hani sadece bir sekilde bir baskasina sorumlu oldugu seylerde profesyonel detayci manyak bir obsesife donusen ben; bu aralar ve belki de ilk defa basima gelen bir sekilde, kendi kararlarimi veremiyorum, cunku bu defa gelip gecmeyecek bir noktada oldugumu biliyorum. darda kaldigimda bunca senedir, nasil ciktim oradan, dusunup dusunup hatirlayamiyorum. guc almak istedigim iki anim oldu simdi, bir degil. iki kolumda, bileklerimde. bu aralarki en dogru kararimdi bence. cogu kimse tersini dusunuyor olsa da.

- cikacaksin yukari yeniden, dur biraz, dinlen, kendine gel.
- tamam.

Kusmak istiyorum.

Mon, 19 May 2008 16:02:38 GMT

Her facebook profili actigimda, kimin sayfasina girsem, kimin resmine baksam, kimin videolarina goz atsam;
Her MSNe girdigimde, kimin iletisini okusam, kime mesaj atsam, kiminle konussam;
Her konu acildiginda, kim ne dese, kim ne anlatsa;

Okulun bitiyor olduguna dair mesajlar almaktan, huzunlu muziklerle dosenmis slayt gosterileri gormekten, kepli fotograflarin her cesidiyle yuzlesmek zorunda kalmaktan, hoscakalin - birbirimizi kaybetmeyelim - yine goruselim - those were the days my friend we thought they would never end kelimelerini ayni cumlelerin icinde yanyana gormekten;

Kusmak uzereyim.
Hersey simdi degere bindi degil mi.
Hih.

Endings...

Tue, 13 May 2008 23:12:18 GMT

...are always hard,
are always painful,
are always such dramas.

that sometime later, a real long time later;
you remember with a smile on your face,
and some little tears falling down from your cheek.

bosluk.

Sun, 04 May 2008 23:26:17 GMT

ne yazmak istedigimi bilmeden actigim bu bosluga, icimden gecen herseyi kusmak istiyorum aslinda. rahatlamak sonra, ve her seyin bitmis olmasi. dert etmeden, birden icinde kalacagim bir zaman atlamasi yasayarak, rahatlamak. havalanmak, yukselmek. tamam demek istiyorum, bu sayfayi da boylece kapattim.

Nur Teyze.

Thu, 01 May 2008 17:09:01 GMT

Birkac gundur yazmak isteyip de, yazamadigim yazi bu. Ve su anda da gecikmis olmamin uzuntusu var icimde. Pazartesi gunu annem arayip, Nur Teyzen yogun bakima kaldirilmis dediginde, okulun ortasinda suratim dustu, bir sigara yaktim, gozlerim bugulandi. Ne annem telefonda aglarken ona ne diyebilecegimi bilebildim, ne de kendimin ne kadar uzuldugunu tam olarak anlayabildim. Sasirdim kaldim, arkadaslarima bos gozlerle baktim. Uc gundur toplam 6 saatten az uykuyla, hep bir yerlere, birilerine, bir seyler yetistirmeye calisirken; iki gece once yatakta kafamin icinde yazdigim yaziyi, yerdeki bilgisayarimi yeniden kucagima alarak yazamadim, uyuyup kaldim, gec kaldim. Kapidan iceri girdim bir kac dakika once, yine yorgun, yine yetismeye ve yetistirmeye calisirken; ve az once feribottayken arayan ve oldukca uzun konustugum annemin, ev telefonundan beni yeniden arayisini gordugum an calan telefona kostugumda; aslinda biraz da korku icinde bunun sebebini tahmin edebildim, turuncu turuncu yanan isiklarina bakarken telefonun, o birkac saniye icinde. Bir insanin son derece basit bir ameliyat icin, yuruyerek kapisindan girdigi hastaneden, on gun sonra cikamayacak olmasi; kalbimi yaraliyor. O aci veren surecin her ayrintisini biliyor olmak, ogrenmis olmak; kalbimi cok daha fazla sikistiriyor. Melis'i aradim annemden hemen sonra, ve isin buruk tarafi, Nur Teyzemin kendi cep telefonunun numaralarini cevirerek; karsima onun cikmayacagini bilerek. Seneler icinde kopmus olmamiza ve bizi baglayan sadece annelerimiz kalmis olmasina ragmen, en eski arkadaslarimdan olan kisiyle, nasil, ne diyerek konustum; bilemiyorum. Ne dedigimi bilmiyorum, ne diyebilirdim; onu hic bilmiyorum. Sabir diliyorum sana dedim galiba, herhalde kurdugum en mantikli cumle o oldu. Ve bu gece uyumadan once, gozyasi dokerek; o kisa boylu, kisa kizil sacli, gulec yuzlu kadini; o cok sigara icen, o en cok raki icen, ama cok guzel raki icen kadini; o eski turuncu buyuk cipiyle, eskiden cati katindaki kocaman dairede, iki kadin bir kopek oturduklari ancak artik tasinmis olduklari apartmana bu defa annemi ziyaret etmeye geldiginde elinde kucuk hediyelerle, babamin ve benim annemleri rahat birakmak icin odalarimiza cekildigimiz gecelerde icerden gelen kahkahalari, gulusleri, ve o gittikten sonra salonda kalan derin sigara kokusunu hatirlayacagim kesin. Sabirlar diliyorum Melis, canim. Rahat uyu Nur Teyzem, mekanin cennet olsun.

Nefret.

Tue, 01 Apr 2008 18:34:50 GMT

Bu aptal Zero cikti cikali, sinir icindeyim. Onu da gectim, bir yerden bir siparis verince; Light kelimesini Zero anlayan, siz karsi cikinca da, bilir bilmez; "A a, olur mu, ikisi ayni sey zaten, Zero yeni Light" diye ukala ukala cevap veren insanlara: Nefret duygusu besliyorum. Sinir icindeyim. Sinir.

.

Fri, 07 Mar 2008 17:44:26 GMT

yapacagim bircok sey varken, yapmiyorum.

sanki ben bu ani bir yerden hatirliyorum.

skoer + ruzgar.

Thu, 17 Jan 2008 12:26:30 GMT

silgi okudum. uzundur okumamisim, bir iki yazi asagi indim. baktim; bir arkadasi gidiyormus. sonra onlarin ortak bloguna girdim. orayi okudum biraz. en son skoer'in/un/an/on (bilemiyorum okunusunu, bence kimse bilmiyor) bloguna girdim, en son yazdigi ayrilik + olum yazisini okudum. altindaki ses klibine tikladim. sandim ki oylesine birsey calacak, hani benim bilmedigim mesela, bilsem bile cok sevmedigim... ya da ilk defa dinlesem bile sevmeyecegimi dusundugum. yaziyla baglantili mi olacakti cok, bilemedim... sonra muzik basladi. yok artik dedim. yuzume carpti... huzunlendim, cok sevindim. gulumsedim kocaman.

(ki aslinda sarkiyi yanlis yuklemis, sair aslinda baska birsey diyecekmis. diyememis. cok guzel olmus.)

çeşit.

Tue, 08 Jan 2008 02:18:07 GMT

Dinleyenler vardır. Dinliyormuş gibi yapanlar bir de. Ama hem dinlemeyip, hem de dinlemediğini belli edenler vardır asıl, hiç utanmadan.

Anlayanlar vardır. Anlamayanlar vardır. Birazını anlayan, ama birazını anlamayanlar bir de. Ama konuyu tamamen anladığını sanarak sözünüzü kesenler vardır asıl, cümlenizdeki kelimelere takılıp, gerçekten anlatmak istediğinizi aslında hiç duymayan; en kötüsü.

Sevenler vardır. Sevmeyenler vardır, gayet anlaşılır. Sevip gibi yapıp da arkanızdan kuyu kazanlar vardır asıl, yüzünüze gülenler. Durma hiç; kaç.

Bakanlar vardır. Bakıyormuş gibi yapanlar bir de. Siz ona bakmasanız bile, daha gözünüze bile gelmeden bakışları, yüzünüzdeki genel ifadeden hislerinizi anlayanlar, sizi okuyanlar vardır asıl; en güzeli.

geri dönebilmek hayali...

Tue, 18 Dec 2007 00:36:43 GMT

...bazi seylere, bazen onca ulasilmaz. bazense yarin gibi. ulasilmaz gibiyken, icim bunaliyor ama kendimi korunakli bir gelecek maketi ile teselli ediyorum. yarin gibi oldugunda ise, o ruyadan uyanmak istemiyorum.

(alakasiz not: sevgili silgicigim, simdi aklima geldi, sen uc noktalardan nefret ediyordun degil mi. hm. ne yapsak. en guzeli sen onlari tek noktalar olarak gor rica ediyorum. cunku ben uc nokta severim. ama seni de severim, uzul istemem. oyle yapalim, orta yol bulalim. ayrica guzel yolculuklar, mesaj at. opuyorum.)

bazen...

Wed, 12 Dec 2007 23:58:18 GMT

...sadece uyumadan once yapilmasi gereken rutini olabildigince ileriye atmak icin, cunku tembelligim sinirlari asti; uyumayi olabildigince erteliyorum. artik gozlerim acilamaz duruma gelince de, kalkip dis fircalamaya giderek rutini baslatiyor ve son olarak da uyuyorum. kafam yastiga degdikten 38 saniye sonra filan genelde.

allah askina...

Mon, 10 Dec 2007 23:09:16 GMT

...izmirli birileri bana haber konusu versin. boyle guncel olsun, zevkli olsun, hikayesi olsun. izmir olsun, izmir koksun. kafaniza takilan minik seylerden biri falan olsun. ya da en azindan bir fikir verin, ben gelistirir yazarim. cok guzel yazarim. yeter ki bunalmadan yazacagim bir konum olsun. yeter ki ben yazayim, serdar bey beni kesmesin. lunaparkcilar mafya dediler, izmirde fayton mu kaldi dediler. sucum yok, yegane fikirciklerim de ucustu gitti. konum olsa yazarim valla. billa yazarim. ah, dert sececegim bu yazinin konusunu. zaten cerceveletmem gereken ilk dogruduzgun banknotum haberim bile olmadan cikmis, gitmis, bitmis. dertliyim. gelmeyin uzerime, tamam, simdi gidip uyuycam.

kisa filmler.

Thu, 15 Nov 2007 14:46:49 GMT

fransiz kultur merkezinde defalarca kacirdigim, ve okuldaki gosteriminde artik seyretmeye karar verdigim bugranin filmine ayrilmis gunumde, ustalari bekledigim icin, evde kalarak - canin filmlerini izledim. pisman degilim, "simdiye kadar neden seyretmedim ki, evet evet canin sitesini gec acmis olmasi sebeptir" dedim kendi kendime ama; bugranin bana kizacagi ve filmi divx formatinda vermeyecegi de malum. pft.

yaz - aile - baglanti.

Sat, 15 Sep 2007 23:43:07 GMT

yine kuzenler gitti. yani yine yaz bitti...

ozcan deniz hangi ahciyi neresinden opmus

Tue, 28 Aug 2007 00:14:08 GMT

bugunlerde televizyonda 'sacmasapan' ne gorsem, bknz: ozcan deniz (ki hadi sesine ya da sarkisina bir sey demedigimi farz edelim) ve son klibi 'ordan burdan optum'; makinayi, okan bayulgeni ve medya arkasini ozluyorum. bu duygu, bu oglen, uykulu sekilde zap yaparken... daha bir depresti. yazmadan edemedim.

22.07. - 2. - son.

Sun, 22 Jul 2007 19:14:55 GMT

secim: kanalturk'deki sunucunun "duydugumuza gore su anda cankaya bizim sloganlari atiliyormus akp genel merkezinde sevgili seyirciler" dedigi demin ve kanal a'da canli yayinda iste o merkezden sevincli yuzler arkasinda yuksek volumde sarki turku karmasasinin yukseldigi, sokaklara akp bayraklari ile kendilerini atmis insanlar fondan gecerken; sozluk'de 'biz hakettik herhalde bunu' yazdigi cogu kisinin kendini kaybetmis sekilde ve msn'de neredeyse herkesin iletisine ufak aptal notcuklar yazdigi; her sey yeterince kotu degilmis gibi dtp'nin bagimsizlarini meclise sokmasi ile mutlu mutlu partiye donusecegi ampul isigi altinda buyuk ihtimal; ve an itibari ile yuzde elliyi gecmis oldugu akpnin; chp'nin bugun dune oranla en az 80 milletvekili az olacagi gercegi mecliste ve star, kanal d, kanalturk her yerde bir suru unlu yorumlar yaparken, cogunun aslinda gayet ikiyuzlu sekilde bircok 'elit' gibi akp'ye bastigi gercegi bugun o kucuk evet yuvarlakcigini... ve mehmet agar ile yardimcisi dp'den istifa ederken, chp genel merkezi onunde de "baykal istifa" seslerinin duyulduguna dair aciklamalarin gectigi televizyon kanallarindan birinde... tek ama cok yetersiz teselli, kesin degil ama olur a, bir koalisyon olabilecektir secim basligi altinda bugun/bu aksam/bu gece/yarin, baska hersey manasiz. ugan'in iletisini sevdim ki tamami burda, "...ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer ve hala şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak, kabahat senin canım kardeşim." ayrica bakiniz: 11059229, 11058525, 11058626, 11058674, 11059261, 11058534, 11058712, 11059282, 11058370. sonucta saat 22:13, artik gerisini yarin takip edecegiz, gerci nedir, neyi nicin takip ediyoruz... son not: caps-tsk.

22.07. - suclu o lambakafaliadamdan daha cok sensin. - umutsuz.

Sun, 22 Jul 2007 16:33:49 GMT

ya cok az kisiyiz biz gercekten, ya da bu durum sadece kisi yuzunden... '1 parasiziz biz komur lazim, 2 hay ben bu medyanin tum suc onlarin, 3 onu bunu birak artik kendine gel cogunluk biziz ulan iste cok konusmayin' bahanelerinden kurtulunca. artik anlasilsin o halde ve gitsin bu adam. olmuyor iste sevilmiyorsun - ve nedeni, nasili, sacmaligi, mantiksizligi bilmemne önemli degil. karizmatik ol, zeki ol, dogru ol, herseyinle tamam ol - zart zurt vb. vs. etc. resmen; madem olmuyor, o zaman o kocaman egondan bir sekilde kurtulup isi gucu birakip gayet elini etegini cekip omrun boyunca sadece bos otursan bile eline hazir gelecek yeterliden cok daha fazla olan soz konusu yuksek maasin ve arkadaslarinla kendi kosende oturacaksin kardesim. torunuma, hatta neredeyse oldu olacak kizima carsaf giydirtip, kocasinin bir adim arkasindan yurutmem ben; kimsenin arkasindan da yurumem. ya sen defol git, ya da biz bu sooniamcoming - waitmethere - withyourblacküberzug - and - withyourbookinyourhand - mydeardarling cehennemden defolup gidelim, atalim kendimizi baska bir yerlere, icimizde sonsuz huzun ve ozlem...

saat besi gecti birden.

Wed, 30 May 2007 14:13:40 GMT

bazen oyle buyuk endiseler kapliyor ki icini senin. boyle buyuyup buyuyup buyuyup... nefes aldirmiyorlar. deli gibi bir saga bir sola bakip, o sayfayi acip bunu kapatip, ona buna saldirip, ne yapacagini kestiremeden sacmaliyorsun. elini koyacak yer kalmiyor etrafta, bacagini uzatsan bir uzatmasan obur turlu. gozlerin yuvalarinda surekli kipirdarken, sanki biri bastiriyormuscasina daha da aciyorsun onlari inatla. kirpikler goz kapagina degecek kadar geride. hala o bu ve su arasinda gidip gidip geliyorsun. bazi haberler var, gelmiyor bir turlu. saat aslinda iki dakika gecmis ama, sanki yirmi iki dakikaymis gibi; oynasan gozlerin biri saate biri ekrana bakiyor. saat besi gecti bir de, korkuyla karisiyorsun durup dururken. kocaman bir sey saliniyor icinde, boyle balon gibi sanki, nefes alip alip duruyorsun. gobegin sisiyor ya hani derin nefeste, icine bir varlik girmis gibi rahatsizsin. bir guc var etrafta, boyle agirlik yapan; su haber bir gelse de ucussan yine sanki, ayaklarin yerden kesik, hafiflik hissine kapilsan.

sacma.

Fri, 11 May 2007 22:39:13 GMT

bazen yazacak bir seyim olmuyor. ve oyle anlarda inat edip yazarsam, sacmaliyorum. duzgun davranip yazmadigimda ise icimde kaliyor her sey, bu defa hayatimda sacmaliyorum. yazmanin bu kadar temelde durmasi, bazen hos degil aslinda. cunku sacmalamaktan kacamiyorum.

video.

Fri, 04 May 2007 13:22:27 GMT

hani hep bir yerlerde resmini gormustuk erdoganin birilerinin eteginde tek kare de, videosunu hic gormemistik. simdi gorebiliyoruz, biraz bugulu olsa da.

edit - 26.05.07: bir de bu video var; daha uzun, daha net, daha vurucu, daha acik, apacik... evet.

ortadan ikiye.

Wed, 02 May 2007 13:00:30 GMT

bazen beynimi ortadan ikiye acasim geliyor. o kadar cok ses var, dikkat dagitici bir suru sey, konusmalar, muzikler, sacma reklamlar, bilgisayar sesleri, disardan gelen sarki turku, bir hocanin ogrencilerine bagirmasi, sarki soyleyen kadinin bet sesi. allahim, bugun ayin kaci ki, bu cocuklar ne demeye gosteri gibi bisey yapiyorlar, adam neden eskilerden kalma sarkilar soyluyor, o kadin nerden cikmis. comedy max neden hep ayni reklamlari veriyor. cocuklar once sandim 19 mayisa hazirlaniyorlar, ama balkondan egildim. ne munasebet! gayet salak bisiler soyleyen kadinin etrafinda butun okul, lay lay lom. balkonu da kapamak zorunda kaldim, bir de sicak eklendi her seyin uzerine. hayir, caney caney caney iste meydaney nedir bacak kadar cocuklara baglama esliginde... ahhh!

son gun.

Wed, 25 Apr 2007 11:14:41 GMT

cok alistim her seyi son gunde yapmaya. yine ayni durumda, gaayyeett rahat otururken, bir kac gun sonrasini dusunmek bile istemiyorum. hadi bakalim.

bitmeyen dovizleri al-al-sat odevi.

Mon, 16 Apr 2007 23:29:47 GMT

gecenin iki bucugu oldu. ve ben hala selcuga bir seyler hesaplatiyorum. ben olsam gerisini sonra yapariz deyip yatardim herhalde. burak da olsa kizip hem de bir ton laf edip yatardi. selcuk yatmadi. tesekkur ediyorum cok. gerci hafif bir sinirlenme hissi sezdim ben ama, acik acik bir sey demedi henuz kendisi, ben cumle kurusundan cikardim sadece, du bakalim. onumdeki kagit silinip silinip yeniden yazilmaktan inceldi ayrica, ve aslinda yedide kalkmaliyim henuz gidemedigim yatagimdan. pekala.

bugunlerde kafamda sorular var.

Sun, 15 Apr 2007 20:35:08 GMT

1. hukuk prezentasyonum ne zaman

2. 15 saat sandigim almanca devamsizligim 5 ciktiktan sonra, acaba diger devamsizliklarim ne durumda

3. 3yanlisa ne oldu

4. silgi bu aralar neden yazmiyor

5. staj isini ne yapacagim/ne yapmaliyim

6. ismail hocam nerelerde

7. 3yanlisa ne oldu

bir seyler daha vardi ama, televizyon dikkatimi dagitti.

yemek.

Sun, 01 Apr 2007 17:46:05 GMT

ieu bir pazar gunumu daha yerken, benim gun boyunca bilgisayar basinda tiki-tiki yazarken yiyip ictiklerim: iki paket peynirli ikram, iki peynirli tost, iki soda, iki cola, biraz organik kurumus meyve, biraz konserve seftali, iki cokonat, iki halley, bolca su. unuttugum bisey var mi bilmiyorum; ama midem bozulacak evet, ayrica bes kilo falan aldim herhalde.

grip.

Sun, 25 Mar 2007 01:08:32 GMT

gribin cok igrenc bir sey oldugundan eminim ki onceden binlerce kez bahsetmisimdir. ancak manasiz zamanlarda grip olmak cok daha kotu. su anda evdeki butun saatleri bir saat ileri almis, bayulgeni seyrederek yeni bir pazar gunune daha girmisken ve dersle alakali kitap kapagi dahi henuz acmamisken; bu hafta icinde her ne kadar biri take home olsa da toplam dort sinav, ve iki proje teslimim oldugunu bilmek - ve ayni anda gecmeyen sabit bir bas agrisi yaninda halen burnumun akiyor olmasi, beni boguyor. bu hafta cok zor gececek, hem de her gun. hadi bakalim.

meryem teyze.

Tue, 13 Mar 2007 17:12:33 GMT

en az onbes sene once. buyuk bir ceviz agaci altinda toplanilirdi. oglenleri, ve aksamustleri. yandaki sonsuz gibi gorunen arsa, henuz yesilken. ufak mermer parcalarindan cocukca evcikler yapilirken. ve bayir asagi kosmaya her yer uygunken. uc kati da doluydu sari evin. eski ve yakin dostlar ile. cay, tavla, aile, dost, cocuklar karmakarisikken. avukat kemal o yokusun en sonuna tirmanirken, ya altin rengi tertemiz vosvosuyla, ya da yuruyerek; ama hep zipkini, ve aksama yine ceviz agaci altinda yenecek kocaman baliklar ile beraber. dayi hep altinda sortu ustu ciplak, kolunun altinda tavlasi ust bahceye cikarken; ananemin saclari sapsari, kulaklarinda altin kupeleri ile beraber; annem ve babam genc; dedem cok saglikli ve ben kirmizi ayakkabilarim, beyaz firfirli coraplarimla etrafta kosusurken. o serin esinti varken hep aksamustleri, ve aslanagizlarini teker teker koparip azar isitirken. ortancalarin golgesinde bahce hortumu dururken. ve drakulalarin evi henuz sadece iki katken. meryem teyze bisiklete pisiklet derdi, biskuviye piskuvit. o kadar mutlu bir daha oldum mu, onca pervasiz. olmusumdur, hatirlamiyorum. cinarcikta seneler boyunca hala o havayi ararken, ve biz hic farketmeden o esinti ardini alip hizlica hayatimizdan gecip gitmisken. kemal amcamin meryemi; meryem teyze, ölmüs. oldu bir kac gun, ben yazimi yazmaya ancak kendimi topladim. herkes varmis cenazede, herkes yaslanmis herhalde, ve buyumus belki. ben yoktum. olmamayi da tercih ederdim aslinda, istanbulda olsaydim da. cunku cinarcigi o cinarcik olarak hayal etmeye nasil devam ediyorsam, dedemi hala eski guclu sevecen hali ile, ananemi ordan oraya kosturan sevimli kadin olarak; kemal amcayi da yakisikli, kocaman, o bildigim kemal amca olarak hatirlamak istiyorum. elinde zipkini, babamlarla sakalasan, gur sesli, o buyuk avukat olarak. babamin telefonda anlattigi uzere, cokmus ve uzgun ve yaslanmis imis. belki herkes gibi. bense inatla kabul etmiyorum. onlari hala eskisi gibi; bildigim kemal amca ve yaninda koyu sarisin, kucuk boylu meryemi olarak, birlikte, hayal ediyorum.

yesil tavsan ve pembe kupa.

Thu, 22 Feb 2007 22:15:34 GMT

bu sabah feribotta bir amca gordum. hava sicak olmasina ragmen dort-bes kat giyinmisti. kirmizi bir balikci, ekose bir gomlek, kazak, yelek, mont... hepsi kirli ve eskiydi. basinda bir beyzbol sapkasi vardi. sakallari bir kac gunluk gibiydi. yuzu de kirliydi sonra, elleri de. feribotun ic kisminda oturuyorduk, ben kanepe tarafinda, o masaya kollarini yaslamis, sandalyede. kucuk yesil bir radyo cikardi cebinden. anteni olan, ufak bir tavsan seklinde radyo. arka tarafi ve pil kapagi kirilmis. icerdeki kablolar gozukuyordu. cizirtili bir muzik duyuldu. cep telefonlarindan radyo dinleyen, mp3 playerinin kulakligini takmis olan, elinde gazetesi ya da cantasi; insanlar o yone donduler. ben de dondum. turku gibi bir sey dinledi amca bir muddet. kimse bir sey demedi, bazilari bakistilar. ah bu nedir canim gibilerindendi ama, kucumsemek gibi. cizirti cogalinca amca radyosunu sanirim yeniden cebine koydu kapatip. cok bakmak istemedim ayip olmasin diye, bilemiyorum tam. gozlerini hic goremedim, sapkasi cok yuzundeydi. bir defa yandan azicik goruverdim, ama anlayamadim. nasil biri, farkedemedim. sonra sanki uykusuz gibi ellerini yuzune kapatti, parmaklariyla kulak memelerini yukari dogru cevirdi. parmaklarimi kullanirim ben genelde sesi kesmek istedigimde, ama onun yontemi baskaydi. sapkayi daha da indirdi yuzune. bir muddet oyle kaldi. sanirim rahat vermedi ki sesler, ya da baska her hangi bir sey, belki dusunceler; uyandi, uyumaya calisti, uyandi... benim aklimdaysa hala arkasi kirik yesil cocuk radyosu vardi, ellerinde sikica tuttugu. indik sonra feribottan, otobuslerin bazilari gelmis bazilari gelmemisti. yaninda o once pek hoslanmadigim, cok fazla allik surmustu, beyaz kotlu hos kadin ile birlikte otobuslerin oraya geldi amca. sanirim yardim istemisti, kadindan hoslandim ben o arada. ne olmus allik fazla kacmissa diye dusundum. hayirli isler diye bagirdi tam onumde duran otobusun soforune kapidan. insanlar biniyorlardi o arada otobuse. hop dedi sonra. konaktan gecer mi. sofor bakti amcaya, ama cevap vermedi. amca sordu bir kac kere daha. ben arkadaki otobusun konaga gittigini gormustum, durdum, bilemedim. sofor cevap vermedi. sofore pis pis baktim. kotu seyler dusundum hakkinda. o arada beyaz pantolonlu kadin amca amca dedi, arka taraftaki otobusu gostererek. uzaklastilar biraz, amca bindi. o kumral erkeksi kadin soforun kullandigi konak otobusu harekete gecti. ben beyaz pantolonlu kadinin iyi biri oldugunu dusundum yine... ve aklimda hala ayni tavsan radyo vardi. feribotlari seviyorum bu yuzden, boyle seyler bazen komik ya da ilginc olabiliyor, bugun olmadi. huzunluydu bugun okul yolu benim icin. yine feribottaki kendi bardagini evden getirmis olan ve ona cay doldurtan genc cocuk bile ikinci plana dustu iste bu yazimda... halbuki onun kupasi da seker pembesiydi, komik sayilirdi. tavsan kupayi gecti.

blog okuma derdi.

Fri, 16 Feb 2007 10:44:42 GMT

actigim zaman okumak istedigim bloglari, yeni bir yazi girmemis olduklarinda, uzuluyorum, bozuluyorum. küsüp, kapatiyorum sayfayi.

hasta.

Fri, 26 Jan 2007 16:59:16 GMT

acayip midem bulaniyor. nette ne burak, ne selcuk. ne de alternatifleri, konusmak icin. ay, kendimi cok kotu hissediyorum. sanki basim da agriyor. boghk.

hp almasa miydim, acaba ne yapsaydim. ah.

Wed, 24 Jan 2007 13:37:07 GMT

bilgisayarima bir seyler oldu, hem de kotu bir seyler. koray hocayi aradim msnde ama bulamadim. ustelik hocanin dedigi gibi ©ah su amatorler durumu da soz konusu degil yani, durup dururken, lank diye oluverdi, valla billa hic bir yanlisim olmadi, yapmayin etmeyin filan hatta... keske diyorum dosyalarimi yedeklemis olsaydim da simdi bir bastan kur sistemi - tamamdi. ama malesef aptallik ettigimden, macintoshuma kitlenmis sekilde, neyi nasil yapsam diye sormak uzere hocayi bekliyorum msnde. neyse ki mac var yanimda valla, okula nadiren sagol dedigim anlardan biri de bu herhalde. bu arada hazir yazmaya baslamisken, bugun son teslimi de yaptim, cok bosum artik bir sure, cok huzurluyum. rahat. yalniz garip ruya-kabus-ani-hayal karmalari goruyorum bu aralar geceleri, ondan sikayetciyim. yoksa, iyidir gerisi. tamam.

kahvalti zamani uyanan gamze, evet, delirmistir.

Fri, 19 Jan 2007 09:48:29 GMT

insan ac olunca, aklina bir suru sey geliyor. sabah erkenden kalkmaya su son birkac haftadir aliskin olmadigim icin, bugun sanirim bunyem sasti cunku kahvalti saatinde uyandim. zanoni ve chattanooga aklima geldi. bence zaten restaurant ya da cafelerde secenek cok olmali, sadece et, balik yok fast food bilmemne degil. menu cok sayfali olacak kisacasi, sonra biz sececegiz. en guzeli. bir de arada deli gibi naschmarkt doneri istiyorum da, donere kebap demek aslinda komik oldugu icin, kimselere soyleyemiyorum. eha.

bosluk.

Wed, 03 Jan 2007 20:27:47 GMT

yazacak hic bir sey bulamiyorum. hic bir sey yapmiyor gibiyim. sanki paralel bir evrende yasiyorum. sanki silginin kisa zaman atlamalarinin cok daha uzununu yasiyorum. ki bitmiyor bir turlu. - kendimi bir garip hissediyorum. boyle sanki internette bakacak sayfa bulamiyor, televizyonda salak salak dolaniyor, kitaplari alip alip uc sayfa okuyup birakiyorum. -

-acayip- sinir oldum.

Wed, 27 Dec 2006 15:54:12 GMT

sabah kalkip biraz da olsa mutlaka bekleyecegimi bildigim taksi-dolmus icin ellerim ceplerimde donarken, sacma sapan bir sekilde insanlarin benden sonra gelip de benim onume gecmelerine, tahmin bile edemezsiniz, acayip sinir oluyorum. (ki ben normalde bu uc kelimeyi bknz: acayip, sinir ve oldum; bu siralama ile asla kullanmam, kizdim falan derim ne biliym ben) durak olmadigindan ve kaldirimda bekledigimizden, sira namina bir planlama sekli zaten yok, mesela sen benden daha solda durursan haliyle arac o taraftan geldigi icin once sen biniyorsun. ama yahu ayip be kardesim. hayir yani gideyim de en en en solda, neredeyse kavisin baslangicinda mi durayim siz insana donun de anlayin derdimi diye. anlamadim ki nedir bu. saygisizlar.

halbuki iyiyim.

Tue, 19 Dec 2006 19:06:17 GMT

bu aralar ne okunacak bir sey yaziyorum, ne de ic acici bir sey. sitenin renklerini de bir secmisim ki ayrica, bunalimdayim sanki. hadi yesili severim bir derece ama manasiz olan, siyah. boguluyormusum gibi. halbuki iyiyim.

kalbi kirilan ve kalbi kiran kalbi kirik kisiler

Fri, 15 Dec 2006 00:02:18 GMT

biraz kalbin kirildiginda ve kalbinin kirildigini belli ettiginde, eger kalbini kiran kisi aslinda istese kalbini bile cikartip verebilecegin bir kisiyse, sen kendine geldiginde bile o kisi senin ve kendi kalbini kirdigi icin halen kalbi kirik kalabiliyor bir sure. ya da sen bu sonuca varabiliyorsun. bu defa da kalbini/kalbini kiran ve bu sebepten yeniden kalbi kirilan kalbi cift kere kirik kisinin uzulmesi, senin kalbini yeniden kiriyor. ikiser kere kalbi kirilmis iki kisi olarak kaliveriyorsunuz. biri uykuya giden ve biri de nickini b-a.y.d.i. yapsaydin diyen. ama olur boyle seyler, senin o verdigin karari ben de vermistim, kaybetmek isteyecek kisi artik hic bir zaman ben olmayacagim, en azindan ikinci kere asla degil.

odev, odev, odev.

Sun, 10 Dec 2006 22:23:55 GMT

peki bitmeyecek mi kardesim bu odevler...

zehir ziyan oldu kac aydir butun haftasonlarim...

ki finallere kadar, daha kaacc proje var bitmesi gereken.

odev, odev, odev, odev... sonra gene odev.

kizdim.

Sat, 25 Nov 2006 14:38:30 GMT

bazen gereksiz samimi oldugumu dusunuyorum bazi insanlarla. zaman icinde fazla rahatliyorlar, gereksiz konusuyorlar, curet gosteriyorlar, sinirlendiriyorlar. bense belirli bir zamani gecirmis oldugum icin icimde bir aliskanlik olusturmus oluyorum. alttan aliyorum, ha ha ha yapiyorum, hic bir seyi yanlis sekliyle anlamiyorum hesapca. hani oyle dememistir aslinda da, sunu ima etmistir, ya da ben mi oyle anladim, ah yok canim daha neler... filan. kendi elimle onlara birer 'her durumda senin gecis hakkin var' karti veriyorum sanki. halbuki oyle anlar var ki, birak artik su safligi bir kenara diyorum kendime. kendine gel. aptal degilsin sen kizim. nasil derler, cok mutevazi olma, gercek sanirlar. aynen oyle.

kosegenimden dusunduklerim.

Sun, 19 Nov 2006 13:03:21 GMT

turk sinemasi projemi yapmaya hala baslamadim dogru durust. hangi dilde yapilacagini dahi bilmiyorum. hocaya email attim ama cevap vermedi daha. ve odevin teslim tarihi yarin... ben kanepede oturmus tost - kola - hurriyet - televizyon - pc - sevgili - kedi kosegenimde dolaniyorum. gecen gun yazmak istedigim ama tembelligin yeniden beni vurmasi yuzunden yazmadigim seyleri dusunuyorum. herkes bir taraflara gidiyor ya hani, kozet de gidiyormus. biraz uzaga ama bu defa, ve biraz uzun sure icin. sanirim icimizde gitmeyen bir o vardi, simdi tamamlandi. gittigimiz her yerden illa ki bir zaman her seyi ve herkesi birakarak geri donme sorunsalimiz da var aslinda konusulmasi gereken, ama onu yazmaya takatim yok hakikaten... geri gelecegi zaman, bu sefer artik tamamen doktor olmus sekilde, aradan bes sene gecmis olacak ve o doktor oldugunda bizim de mutlaka egitimimizi tamamlamis olmamiz lazim, anlasmamiz boyle. 31, 28, 27 olacagiz. ve hakkaten de cok sey geride kalmis olacak. kendimi orada dusunmem simdilik zor aslinda. ama kozetin soyledigine gore bir yerden sonra seneler fazla hizli akmaya basliyormus. dogrudur.

6 aydan sonra... son.

Sun, 05 Nov 2006 23:09:23 GMT

korkuyorum aslinda olumden... ama ondan daha da cok, sevdiklerimi zamansiz kaybetmekten. yine aklima geldi bu demin. eceviti kaybettigimizi tesadufen, bir kanaldaki alt yazidan ogrendigimde... saat 22:40da imis tam, demin kanalturkde oyle dediler. bir suru kisiyle telefonda konusuyorlar simdi... herkes hep ayni seyleri soyluyor yaklasik olarak... neredeyse alti ay olmustu ama, zaten yorgun degil miydi ecevit... son senelerde, son zor zamanlarda... alti ay boyunca da, bunca zaman boyunca, arada kendine gelmis olsa da, hep makinelere bagli olarak... daha da fazla yorulmamis midir zaten... basimiz sagolsun. bizim sadece ama. herkesin degil, yalnizca hepimizin.

istanbul.

Sun, 15 Oct 2006 00:19:44 GMT

bir teoman konserinde istanbulda sonbahar calsa simdi dedigimi hatirliyorum… ve alakasiz bir an olmasina ragmen onu soylemeye baslamasini… biraz once de istanbulda sonbahar calsa keske dedim, alakasiz bir muzik kusagi geciyor olmasina ragmen… calmaya basladi, evet…

uzun zaman once ufacik bir odada istanbulu cok ozledigimi hatirliyorum, hep simarik, umursamaz, ukala, dayanikli biri gibi gozukuyor olmama ragmen, arada dalip dalip gider ve duvarlardaki resimlere bakarken… normal sartlarda dinlemedigim salak parcalari dinlerken ve disari bosluga gozlerimi dikmisken yere kadar inen camlarin ardindan…

simdi izmirdeki normal yasantim surup giderken, arada sirada kafamda zamani durdurup ben izmirdeyim, izmirliler icindeyim diyorum kendi kendime ve o anlarda bir gun donecegimi biliyorum yeniden istanbula. hemen olmasa da, bir zaman. her istanbullu elbet istanbula donmez mi zaten bir ara, tamamen… hayatin kesmekesinden kurtulduktan sonra belki, herkesin kesmekes olarak nitelendirdigi o tanidik sokaklara yeniden donmek icin… istanbulda olmak rahatligini duyumsayip, o eskilerde cok ozlenen bogazin yakinlarda bir yerlerde, hep el altinda bulunmasi guvenini icte hissetmek icin… ve oyledir ki, nedense nadiren gidip gorulur bogaz, gecmis seneler unutulunca sanki… hani orada ya nasil olsa, anlatiyor ya nerede oldugumuzu, dort duvar arasinda bile otursak butun gun, biliyoruz ya hangi sehirde oldugumuzu… o sekilde iste.

yas.

Sat, 14 Oct 2006 23:00:10 GMT

sex and the citynin yaslanmak ile ilgili bolumunu seyrettikten ve bir sigara yaktiktan sonra, gecenin ikisinde, selcuga mesaj attim ve bu sene 24 mu 25 mi oldugumu sordum. hesaplamasi icin. hesabina gore, 24 oluyormusum. bu guzel cunku 25ime kadar yapmayi planladigim seyler var aslinda...

Gamze.: selcuk?

kozetbey: emrin?

Gamze.: ben bu sene 24 mu oluyorum yoksa 25 mi?
Gamze.: hesaplayiversene.
Gamze.: 22 ocak 83.

kozetbey: 83luydun di mi sen

Gamze.: evet.

kozetbey: tamam
kozetbey: 24 oluyorsun

Gamze.: eminsin degil mi?

kozetbey: ya ben 80liyim 27yi dolduruyorum su an
kozetbey: gerci bu hesapla 22 ocak 2007den itibaren 25ini doldurcan sen
kozetbey: (kisin dogmak boyle de kotu)

Gamze.: yani?

kozetbey: tamam kagit kalem hesabi yapiyorum bekle
kozetbey: su an...
kozetbey: 23 yil 8 ay 24 gunluksun
kozetbey: yani... 24uncu yasindasin...
kozetbey: yani... 24 yasindasin.

Gamze.: yani 25 oluyorum?

kozetbey: yok ilk 6 ay 24 diyebilirsin :) bisi cikmaz...
kozetbey: niye ki?

Gamze.: bilmem... sordum.
Gamze.: yani 25inci yasimi kutliycaksam, farkli bir seyler yapmam lazim herhalde diye...

kozetbey: yok 25inciyi kutlamiyorsun... 24uncuyu kutluyorsun...
kozetbey: 0..1..2...............24uncu dogum gunun olacak...

Gamze.: tamam. iyi bari.
Gamze.: iyi bari...

yani bir senem daha varmis. yani galiba varmis... yas hesabi yapmak hep cok zor. hala emin degilim ben simdi. en iyisi yeni bir sigara daha yakmak herhalde...

14:21.

Sat, 30 Sep 2006 11:26:14 GMT

sag elimde bir agri, nereden ciktigi bilinmeyen. aklimda geceden salak sacma gordugum ruyalarin ayrintilari. onumde acik bir ece ve acik bir yakut, yarilanmis... tvde surekli donen bir muzik kanali ve onumde bilgisayar. saat oglen iki bucuk, ev daginik, kafam karisik...

...

Thu, 28 Sep 2006 15:08:54 GMT

hani o gecen gun gordugum siyahli amca vardi ya... unutmusum yazmayi. burakla bulustugum gun, yani sanirim gecen cuma gunu, o amcayi istiklalde yine gordum, ayni kiyafetleri vardi uzerinde. ve arkasi yine kirisikti ceketinin... bu arada da cok hastayim. agir olunca grip, igrenc bir sey.

yapilacak listesi.

Wed, 27 Sep 2006 17:45:28 GMT

bazen hic bir seye zamanim olmuyor. ya da oluyor da sadece yayilip yatmak istiyorum, bos oturmak haz veriyor. hazir surekli sacmasapan seyler yazarken buraya - okul donemi basladi ya ondan gene delirdim, yapacaklarimi da yazayim da bakarim unutmam belki. carrefoura gidilecek ve kot degistirilecek, kipaya gidilecek ve paca boyu kisalttirilacak, sevgi yoluna gidilecek ve illegal program alinacak, quark cozulecek, dilek hanim aranacak, dayinin istedigi yere gidilecek ve tansiyon aleti bakilacak, bankaya gidilecek ve havale yaptirilacak, turkcelle gidilecek ve para yatirilacak, cemlerin menusune bakilacak, eve temizlikci alinacak - bu acil, kedi veterinere gidecek, cuma ve cumartesi sports randevulari unutulmayacak... ay bunaldim. araba elzem ihtiyac. gercekten.

okul + kapi.

Mon, 25 Sep 2006 18:03:33 GMT

okul o kadar kalabaliklasmis ki, sali pazarinda daha rahat yurunuyor, o kadar... bugun kapidan iceri girmek icin sira bekledim. ustelik doner kapi da degildi, kocaman normal kapiydi. ayrica kantinde oturacak degil, onunde duracak masa bile yoktu. sandalye sayisi hakkinda hic konusmuyorum bile.

comma.

Fri, 15 Sep 2006 09:44:21 GMT

Eski bazi kotu anilarin akla gelisi, ve icten gecen, sanirim kisiyle alakali oldugundan, ingilizce cumleler, o zaman aklim nerdeydi dedirten. Tercume edemez miydim, ederdim; ama orjinali boyleydi, degistirmedim.

“Somethings have to be talked before entering a relationship for it to be as healthy as the first day all way long. The most important one is accepting people as a complete entity, with everything. The one sentence that has all those meanings in is: I cannot erase my memories for you. Photos, mails, emails; all can be thrown away, neglected what ever... With wanting them from me, you can never reach your desires, on the contrary just turn yourself into a miserable and helpful person and unfortunately make me remember more than ever... I have lived a life, and will live a life after you, too. You are just a comma on my way. And it totally depends on you if you would turn into a point or not... So just, behave and show respect.”

Kisiye ozel not: Hayir hayir, bu defa sizinle alakali degil kesinlikle, kizmaya gerek yok. :)