Gamze ve Saz Arkadasi Ikinci Kisilik

bugun cok yazdim ama, bunu da eklemeden gecmek istemiyorum. Icimde var. Dun Burak'la konustum, uzun zamandir yuzunu gormedim ama sesini de duymamistim sanirim. Biz nadiren uzun uzun telefonda konusuruz aslinda. Bir de ikimizin de ayni anda keyfinin oldugu ve boyle bayila bayila karsimizdakinin anlattiklarini - soz kesmeden ve ictenlikle dinledigimiz de azdir. Az midir. Evet. Dunku konusmamiz ise, iste, muhtesemdi. Sacmasapan guncel seylerden bahsettik. Ama o kadar ozlemisim ki, cok sevdim ben o konusmayi. Cok da ozledim lan seni. Valla bak. Canim benim. (Not: Selcuk bu aralar sana sevgi gosteremiyorum, ama kendini uzakta hissetme, binseksenuc kilometre uzakta olman fiziksel anlamda, onemli degil. Kalbimizdesin. Hihim.)

Yeniden, ve aslinda devaminin gelebilecegi olasiligiyla, bu defa GSU'dan, yuksekten, yarin, hakim yaka siyah cubbem esliginde, buyuk ihtimal yesil topuklularimla, Oyku'nun sunumuyla, 5 + 1 sinif arkadasimla, bir suru hocamla, bir suru baska mezunla, ruzgarda, denize sifir, iyot kokusuyla, kopru isiklariyla, sonrasinda dostlarimla icme planiyla, sevdiklerimin yaninda... Filan. 

Sanki hic olmeyecekmis gibi gelen insanlardan.

Bugun, cok yorulmussan,

Her yerde arayip,

Yine de bulamamissan, 

O seni unutmus, 

Sen unutamamissan,

Kalbinin kusu ucmus,

Sen tutamamissan...

Bazen boyle her sey superken, iki kisi tarafindan ust uste ve ikisi de hic dusunulmeden edilen iki laf, kalbi cat diye orta yerinden kirabiliyor. Evet, nihayet gidiyorum, ve tamam benim esyam degilsin, sohbet etmesek de olur. Peh.

...evlenecekmis. Bu konuda ne dusundugumu; bilmiyorum.

Mesela bir restauranta gidince, menu haricinde bir sey isterseniz, ve muhtesem yapip getirirlerse; kotu degil iyi algilarsiniz, oraya gene gelmek istersiniz, hatta normalden yuksek bahsis birakirsiniz di mi, acayip de hosunuza gider durum. Ulan, o zaman "Sarmayi fazla konusmayalim, parmaklarimi da beraberinde yedim gerci, ama nasilsa menude degil, puani seetmicek" ne demek? Yapmis iste kadin, harika da yapmis, lokma birakmadiniz, gerizekali misiniz. Her kurala uydunuz da, orasi mi kaldi. Allahim.

Bugun super bi gundu. Sabahin korunde uyanip, pilimi pirtimi toplayip, tam su anda - ben bunlari yazarken, canim ailem seyrettiginden emin oldugum bir arkadasima gittim. Bana koz ogretti ceren, beyaz firindan bir seyler yedik, bulasik yikadi, odev yaptim filan. Muhtesemdi her sey, ama arkadasi can icin cok uzuldum, buraya eklemeliyim. Sonra tam giderayak bana bir de ebrunun ölümünden bahsetti, benim haberim yoktu. (Ara not: Allah belalarini versin. Amin.) Biraz kufrettik, ben bi' huzunlendim, indim, pis otesi arabama bindim. Hani eski vakkorama - yeni teknosadan yukari cikan caddemsi var ya, ordan inerken, bir dortyol agzinda; siyah bir kopegi karsidan karsiya gecirmeye calisan bir amcayla karsilastim. Durdum yolun ortasinda, yol verdim. Kopek durdu, amca durdu, arabalar durduk cift serit. Kopek ilerlemeyince ben iyilik olsun diye dusunup kornaya bastim, kopekle goz goze geldik, amca kucu kucu gel yapti, karsidan karsiya gectiler, amca bizlere tesekkur edip yoluna gitti, kopek yoluna gitti, biz gittik. Sonra ben uzuldum. Sanki hadi hadi ne bekletiyorsunuz bizi anlamina geldi kornam gibi geldi. Halbuki tam tersiydi. Boyle huzunlendim, garip oldu. Kendime kizdim. Bir de demin dus alirken, aklima gecenki kursat - ceren - ben moda gezimizde, hsbcnin onunde duramayip da alsin biriniz de ben iki dakika inip bankaya ugriym dusuncemde, neden sadece kursata ehliyetin var mi diye dondugum konusunda bir soru isareti olustu kafamda. Aklima cerenin ehliyeti oldugunu bildigim, hatta bunu bir durum dahilinde konusmus oldugumuz falan geldi. Neden dus sirasinda geldi, onu bilmiyorum. Son yazmak istedigim de sey, gene o moda gezisinde kursatin cok guzel gozleri, cerenin de cok guzel yuz hatlari oldugunu farkettim yeniden, kemalin bir yanip bir sonen sokak lambamsi isiklari altinda. Boyle iste. Yarin da okula gitmem lazim.

Sadi Tekin'in internet sitesini, çok sevdim.

Anlasilmasi zor bakkalin, seneler boyunca evime torba tasiyan sevdigim servis elemani cocugunun, inanilmaz buyumus oldugunu gormek biraz once ve bu defa zeyneplerin kapisi onunde; benim elimde para, onun elinde portakal sulari - nasilsin abla, iyiyim canim seni sormali, sen artik 111de oturmuyor musun, hayir tasindim baya da oldu ustelik, ama hala ismin duruyor zilde abla - sesleri cikarken apartman koridorunda ikimizden, sonra hoscakallasinca, ben kapiyi kapatip kutulari buzdolabina atip cocuga bahsis vereyim bir sonraki defa, gitmeden, diye dusununce; durdum ve zamanin gecmis oldugunu anladim. Sonra da elbette, oturdum, ve bu inanilmaz dusuk ve uzun cumleyi kurdum icimden.